Kalbim aşk ve şüphe arasında ince bir çizgide yürüyordu. Her yeniden nefes alarak uyandığım beni bir adım daha aşka belki de aşk sandığım yıkıma götürüyordu. Karşımda bana aşkla bakan bu adam gerçekte kim bilmiyordum. Belki de bu yüzden güvenmemiştim ona. Sonucunun bu olacağını bilmiyordum.

Her aşkın bir döngüsü var. Başlar ve biter. Her masalın bir sonu vardır. Mutlu ya da mutsuz. Bir şekilde biter. Benim bitti dediğim Güz Masalının yeniden başlayacağını bilmeden dönmüştüm bu şehre. Karşımda o adam arkamda o adamdan kalan parçamla ne yapacağım ben?