"ถ้าโชคชะตาไม่ได้คาบกุญแจมาให้... หัวใจที่ปิดตายคงไม่มีวันได้เปิดออก"'ไอดอล' สถาปนิกหนุ่มมาดนิ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเนี๊ยบระดับมิลลิเมตร ชีวิตของเขามีแต่เส้นตรงและมุมฉาก เขาไม่เคยปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล และไม่เคยคิดว่าชีวิตชายโสดสุดเท่จะต้องมาวุ่นวายเพราะก้อนขนสีขาวที่ชื่อ 'เจ้าสโนว์' แมวหนุ่มจอมแสบที่เป็นมรดกชิ้นเดียวจากคุณย่าแต่แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นในบ่ายวันที่ฝนตกพรำ... เมื่อเจ้าสโนว์ดันนึกคึกคาบพวงกุญแจรถคันหรูของเขาหายเข้าไปใน "Cat Cafe" สุดอบอุ่นท้ายซอย ที่นั่น... ไอดอลได้พบกับ 'น้ำชา' เจ้าของร้านสาวสวยผู้มีรอยยิ้มหวานละมุนยิ่งกว่าชาเย็นใส่นม เธออาศัยอยู่กับ 'น้องปังปัง' แมวสาวสามสีจอมหยิ่งที่เป็นเจ้าถิ่นประจำร้านจากสถาปนิกผู้เย็นชาที่มองว่าแมวคือภาระ กลับต้องจำยอมเดินเข้าคาเฟ่ทุกวันเพื่อ 'ตามหากุญแจ' (ที่ความจริงหาเจอตั้งแต่วันแรกแล้ว!) ความนุ่มฟูของน้องแมวเริ่มทลายกำแพงในใจของไอดอลทีละนิด พร้อม ๆ กับความน่ารักตะมุ๊ตะมิ๊ของน้ำชาที่ทำให้เขารู้สึกว่า... การมีใครสักคนให้ 'หวง' มันรู้สึกดีอย่างนี้นี่เองทว่า... กามเทพขนฟูไม่ได้ทำงานง่ายขนาดนั้น! เมื่อมีอุปสรรคชิ้นโตมาคอยขัดขวางความรักสุดชิลล์ ไหนจะความซึนเดเระของไอดอลที่ปากบอกว่า "รำคาญ" แต่ดันแอบสั่งซื้อคอนโดแมวหลังใหญ่ยักษ์มาส่งที่ร้านน้ำชาซะงั้น!เมื่อความต่างสุดขั้วโคจรมาพบกันโดยมีแมวเป็นสื่อรักคนหนึ่ง... เย็นชาราวกับน้ำแข็งอีกคน... อบอุ่นละมุนใจเหมือนน้ำชาเตรียมพบกับนิยายรักโรแมนติกที่ไม่มีคำว่าดุดัน มีแต่ความฟินจิกหมอนจนนุ่นกระจาย หึงหวงแบบน่ารักหยิกแกมหยอก และปาฏิหาริย์ที่จะทำให้คุณตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น!"ผมไม่ได้มาหาแมวนะ... ผมแค่มารับกุญแจคืน" (ไอดอลพูดด้วยหน้านิ่ง ๆ ทั้งที่ในกระเป๋าเต็มไปด้วยขนมแมวเลียราคาแพงที่เตรียมมาจีบเจ้าของแมว!)

เรื่องราวเกิดขึ้นในค่ำคืนหนึ่งภายในเพนท์เฮาส์สุดหรูของ “เรือง” ชายหนุ่มผู้มีบุคลิกแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เขาอยู่กับ “ฝ้าย” หญิงสาวที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขา ทั้งคู่มีปากเสียงกันก่อนหน้า แต่สุดท้ายความขัดแย้งกลับกลายเป็นแรงดึงดูดที่นำไปสู่ช่วงเวลาแห่งความเร่าร้อนและอารมณ์อันเข้มข้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความหลงใหลและแรงปรารถนา ทั้งสองต่างปลดปล่อยความรู้สึกที่เก็บกดออกมาอย่างหมดสิ้น ภายใต้แสงไฟของเมืองใหญ่และแสงจันทร์ที่ส่องผ่านกระจกใส กลายเป็นฉากแห่งความสัมพันธ์ที่ผสมผสานระหว่างความรัก ความต้องการ และการครอบครอง

"ฉันจะลงโทษเธอ ด้วยวิธีที่เธอจะต้องจดจำไปจนวันตาย และเชื่อเถอะว่า เธอไม่อยากรู้หรอกว่าคนอย่าง 'พ่อเลี้ยงขุนเขา' เวลาโมโห มันดิบเถื่อนขนาดไหน " "ฉันเป็นแค่คนมาดูแลน้องแมวกะทิฉันไม่ได้มีเป้าหมายอะไรกับคุณเลยนะ" "งั้นเธอก็ต้องดูแลเจ้านายของแมวด้วยจำไว"

"มึงจะเอาอีนังนี่ทำเมียจริงๆหรอว่ะ..เพื่อน" "เออ..กูจะเอามันทำเมียโทษฐานที่พ่อมันหักหลังกูเรื่องที่ว่าจะให้กูขึ้นเป็นหัวหน้ามาเฟียต่อจากมันแต่มันเอาผู้หญิงคืออีนังนี่มาเป็นแทนแก้งมาเฟียที่ไหนเขาเอาผู้หญิงมาเป็นหัวหน้าว่ะ" "เฮ้ย..มึง2คนจะทำอะไรผู้หญิงว่ะ" "มึงเป็นใครว่ะเพื่อนลุมมัน" "อั้ยสัสนี้เก่งมาจากไหนว่ะล็อคมันไว้" "เก่งจริงก็เข้ามาพวกหน้าตัวเมียเก่งแค่กับผู้หญิงเจอกู กูให้สองคนยังไม่สู้ไปไหนก็ไป" "ขอบคุณค่ะที่ช่วย" "ไม่เป็นไรครับว่าแต่เจ็บตรงไหนมั๊ย ปะ..ผมพาไปรักษาที่หมู่บ้านผมก่อนอยู่ไม่ห่างจากตรงนี้เท่าไร ว่าแต่คุณทำไมโดนอั้ยสองตัวนั้นมันทำร้ายหละ" "อ๋อเดี๋ยวเล่าให้ฟังค่ะ" จากนั้นนางเอกก็สลบไปพระเอกได้อุ้มนางเอกไปที่บ้านหลังเก่าๆและมีตาเฒ่าซึ้งเป็นหมอประจำหมู่บ้านแห่งหนึ่งเพื่อดูอาการบาดเจ็บของนางเอก "ตาเฒ่าผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรมากมั๊ยครับ" "นางไม่เป็นอะไรมากแล้วแค่สลบไปเพราะความตกใจเดี๋ยวนางก็ตื่น" "ครับ..งั้นผมไปบ้านก่อนนะตาเดี๋ยวผมมาเยี่ยมใหม่ถ้าเธอตื่นแล้วเราค่อยสอบถามเธอว่าเป็นอะไรถึงได้โดนทำร้ายมาแบบนี้" "ได้เลยเองไปพักผ่อนเถอะ"..