PROLOGUE Sam pov. Simula ng dumating si ate zuri hindi ko na maintindihan kung ano ba nararamdaman ni kuya pag nakikita silang dalawa. Nung una silang magkakilala para bang badtrip na badtrip siya sa muka ni ate zuri dahila ng muka ni ate zuri parang naghahamon ng away, hindi naman sa naghahamon parang nagtataray ganon. Sorry ate. But. Nung dinadala ni kuya si ate zuri sa tambayan niya nagtataka ako. *Flashback* "Kuya, saan po to?" Tanong ko habang naglalakad hindi ko to alam kaya tinatanong ko baka maligaw na kami ni kuya. "My secret place, sam" Kuya answer with sweet smile. "You have, sercet place? Wow" Sabi ko na namamangha pa, tinawanan lang ako ni kuya tsk. Ng makaratig kami sa pupuntahan namin, may makita kaming gate at binuksan yon ni kuya. Walang bahay dito kaya tinatawag to ni kuyang sercet place. Medyo malayo lang to ng kunti sa apartment. Ng buksan ni kuya medyo kinakabahan pa ako, kung ano ano ang nasa isip ko at gustong gusto ko pang pigilan si kuya pero hindi ko magawa. "Here, ash" Sabi ni kuya habang hinihingi ang kamay ko. Ng makarating ako, tiningnan ko muna ng isa kong mata ayaw ko mabigla. Napangiti nalang ako ng nakita ko ang napaka gandang bukid sa loob non. "Wow" wala sa sariling sabi ko at tinawanan ako netong kuya kong baliw. "Kailan mo pa alam to, kuya?" Tanong ko ng makaupo kami at tinitingnan ang palubog na araw. Ang ganda. "Nagsinungaling ako sa inyo, ash. Ang totoo lang dito ako tumatambay kapag pumupunta dito sa apartment" Nakangiting sabi ni kuya habang pinapanood ang palubog na araw at nilalanghap ang sariwang hangin. "Noon pa, muntik na ako maligaw non kasi gusto ko tong kabisaduhin" Sabi ni kuya at tumingin sakin. "Maiyak iyak ako non, kasi kala