"Noong mga panahon ng elementarya, may isang batang lalaki na nagngangalang Miguel na tahimik na umiibig sa kanyang kababata na si Lea. Si Lea ay isang magandang dilag na may mga mata na kumikinang tulad ng mga bituin sa gabi. Si Miguel ay isang tahimik na bata na hindi gaanong nagsasalita, pero sa tuwing nakikita niya si Lea, ang kanyang puso ay tumitibok nang mabilis.   Tuwing recess, si Miguel ay palaging nakatingin kay Lea habang siya ay tumatakbo at naglalaro kasama ang kanilang mga kaibigan. Hindi niya kailanman sinabi kay Lea ang kanyang nararamdaman, dahil natatakot siya na baka mawala ang kanilang pagkakaibigan kung sakaling hindi siya magustuhan ni Lea.   Isang araw, mayroong isang school program kung saan kinakailangan nilang magtrabaho nang pares. Si Miguel ay napartner kay Lea sa paggawa ng isang proyekto. Habang sila ay nagtatrabaho, si Miguel ay nakaramdam ng kaba at hindi makapagconcentrate. Si Lea, na napansin ang kanyang kaba, ay ngumiti sa kanya at sinabi, "Miguel, okay lang, tulungan kita."   Sa mga sandaling iyon, si Miguel ay nakaramdam ng isang malaking emosyon. Hindi niya alam kung paano ipahahayag ang kanyang nararamdaman, pero alam niya na mahal niya si Lea. Hindi niya sinabi kay Lea ang kanyang lihim na pag-ibig, pero sa mga susunod na araw, napansin niya na siya ay nagiging mas malapit kay Lea.   Maraming taon ang lumipas, at si Miguel at Lea ay nagpatuloy na maging magkaibigan. Isang araw, habang sila ay nag uusap tungkol sa kanilang mga pangarap, si Lea ay tumingin kay Miguel at sinabi, "Miguel, alam mo ba na may nararamdaman ako sa iyo noon pa?" Si Miguel ay nagulat at nakaramdam ng saya. "Talaga?" tanong niya.   Si Lea ay ngumiti at sinabi, "Oo, Miguel. Mahal kita rin." Sa mga sandaling iyon, si Miguel ay nakaramdam ng isang malaking kaligayahan. Ang kanyang lihim na pag-ibig ay natuklasan, at siya ay may pag-asa na magkaroon ng isang magandang relasyon kay Lea.   "Matapos ang ilang taon ng pagiging magkasintahan, si Miguel ay naging mas determinado na gawin ang susunod na hakbang sa kanilang relasyon. Gusto niyang ipakita kay Lea kung gaano siya kamahal at kung gaano siya kasigurado sa kanilang pagmamahalan.   Isang gabi, habang sila ay naglalakad sa dalampasigang malapit sa paaralan nila noong elementarya, si Miguel ay biglang huminto at tumingin kay Lea na may mga mata na puno ng emosyon. "Lea, mula noong bata pa tayo, may lihim akong pag-ibig sa iyo," sabi niya na may bahagyang panginginig sa boses. "At ngayon, alam ko na ikaw ang pinakamahalagang tao sa buhay ko."   Si Lea ay nakatingin kay Miguel na may pagtataka, hindi alam kung ano ang susunod na mangyayari. Si Miguel ay lumuhod sa isang tuhod, kinuha ang isang maliit na kahon mula sa kanyang bulsa, at binuksan ito upang ipakita ang isang magandang singsing.   "Lea, gusto kong magpatuloy ang ating kwento magkasama," sabi ni Miguel na may luha sa mga mata. "Gusto kong tayo ang magkasama habang buhay. Lea, pakakasalan mo ba ako?"   Si Lea ay napuno ng emosyon, hindi makapagsalita sa una. Pagkatapos, tumulo ang mga luha sa kanyang mga mata at tumango siya nang mariin. "Oo, Miguel. Oo, pakakasalan kita," sabi niya habang yumakap kay Miguel.   Ang mga tao sa paligid nila ay nagsimulang magpalakpakan, dahil hindi nila alam na may proposal na mangyayari. Si Miguel ay isinuot ang singsing sa daliri ni Lea, at sila ay nagyakap nang mahigpit, na may mga puso na tumitibok sa kaligayahan.   Pagkatapos ng proposal, sila ay nagplano ng isang simpleng kasal sa isang maliit na simbahan malapit sa lugar kung saan sila unang nagkakilala. Ang kanilang mga kaibigan at pamilya ay naging bahagi ng kanilang espesyal na araw, at sila ay nagkaroon ng isang masayang pagdiriwang.   "Paghahanda para sa Kasal".     Si Miguel at Lea ay nagpasya na magkaroon ng isang intimate na kasal sa isang maliit na simbahan sa probinsya kung saan sila lumaki. Gusto nilang maging simple ngunit puno ng pagmamahal ang kanilang espesyal na araw. Sila ay nagtrabaho nang magkasama sa pagplano ng bawat detalye, mula sa mga bulaklak hanggang sa mga pagkain na ihahain sa reception.   Ang mga magulang ni Miguel ay labis na masaya sa pagpapasya ng kanilang anak na pakasalan si Lea, na para sa kanila ay parang isang anak na rin. Si Lea naman ay nakaramdam ng init sa puso dahil sa pagtanggap ng pamilya ni Miguel sa kanya.   Samantala, ang mga kaibigan nila sa paaralan ay nagpasya na mag-organisa ng isang malaking despedida soltera para kay Lea at isang despedida soltero para kay Miguel. Napuno ng tawanan, laro, at mga alaala ang mga gabing iyon bago ang kasal.   "Araw ng Kasal".   Dumating ang araw ng kasal. Si Lea ay nagdamit ng isang magandang puting damit na gown na may mga burda ng mga bulaklak na kanyang paborito.Si Miguel naman ay nakasuot ng isang elegante ngunit komportableng suit na tumutugma sa tema ng kasal.   Habang si Lea ay papalapit sa altar, si Miguel ay hindi makapagpigil ng mga luha sa kanyang mga mata."Nakita niya si Lea na naglalakad ng marahan palapit.