"Enggih, Buk. Mangke Kinan kirim fotone putune Ibu. Ibu mboten sah mriki, Ibu kan mboten angsal mlampah tebih. Mbenjang yen Ara sampun gede, Kinan wangsul teng Jogja. (Iya, Bu. Nanti Kinan kirim foto cucunya Ibu. Ibu nggak usah ke sini, Ibu kan nggak boleh pergi jauh-jauh. Nanti kalau Ara udah gede, Kinan pulang ke Jogja.)" tutur Kinan hati-hati pada Ibunya yang berada di Jogja. Dia tadi memang menelpon Beliau setelah ponselnya sudah dibawa ke rumah sakit. "Iyo, mengko nek wis setahun gek dijak rene yo, Nduk. Ibu pengen ngerti putune Ibu sik ayu dewe. (Iya, entar kalau udah setahun terus diajak ke sini ya, Nak. Ibu pengen lihat cucunya Ibu yang paling cantik.)" timpal Ibu Yanti dari seberang sana. "Enggih Bu, Kinan janji. (Iya Bu, Kinan janji.)" jawab Kinan. "Yo wes, kowe sik ngati-ati.

