รักร้ายกลายรัก

บทที่ 1: กรงขังสีทองกับบทเรียนนอกตำรา ​ท่ามกลางความหรูหราของตึกระฟ้าใจกลางเมือง มิ้น เลขาสาวฝึกงานผู้ยากไร้ ยืนกำสายกระเป๋าสะพายใบเก่าจนแน่น เสื้อเชิ้ตสีขาวราคาถูกที่รีดจนเรียบกริบดูหมองไปถนัดตาเมื่อเทียบกับพื้นหินอ่อนขัดมันวาววับ วันนี้คือวันแรกของการทำงานในตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวของ คุณรุจ ประธานบริหารผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเนี้ยบและเผด็จการ ​เธอได้รับคำสั่งให้มาเรียนรู้งานจาก พี่แคท เลขาคนสวยที่กำลังจะถูกย้ายแผนก แต่ทว่า... บรรยากาศในห้องทำงานชั้นบริหารกลับเงียบเชียบอย่างประหลาด มิ้นที่ถือแฟ้มเอกสารเดินตรงไปยังห้องทำงานใหญ่เพื่อขอคำแนะนำ กลับต้องชะงักฝีเท้าเมื่อพบว่าประตูบานหนานั้นปิดไม่สนิท แง้มเปิดไว้เพียงนิดพอให้เห็นเหตุการณ์ระทึกใจที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง ​ภาพจำที่แผดเผาใจ ​มิ้นเบิกตากว้างจนเกือบหลุดเสียงอุทาน เมื่อภาพที่ปรากฏคือพี่แคทในชุดทำงานที่หลุดลุ่ย กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้า คุณรุจ ที่นั่งพิงเก้าอี้หนังตัวใหญ่อย่างผู้เหนือกว่า เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาถูกปลดกระดุมออกจนเผยให้เห็นแผงอกกำยำที่มีกล้ามเนื้อเรียงตัวสวย แววตาคู่เสือวาวโรจน์ด้วยไฟราคะที่เผาไหม้ทุกอย่าง ​มือบางของแคทลูบไล้ไปตาม ความยิ่งใหญ่ที่พองโตจนคับแน่น ภายใต้กางเกงสแลคเนื้อดีที่บัดนี้ถูกปลดตะขอออกจนเผยให้เห็นแก่นกายร้อนผ่าวที่แข็งขึงเต้นตุบๆ ตามจังหวะอารมณ์ มันดูดุดันและน่าเกรงขามจนมิ้นที่แอบดูอยู่ถึงกับหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม ริมฝีปากที่แต้มสีแดงจัดของเลขาสาวตวัดเลียไปตามความยาวอย่างหิวกระหายเพื่อหวังจะเอาใจเจ้านายหนุ่ม ​รุจไม่ได้มีสีหน้าอ่อนโยนแม้แต่น้อย ใบหน้าคมคายนั้นเย็นชาและดุดัน เขาใช้มือหนาที่มีเส้นเลือดปูดโปนจิกกลุ่มผมของแคทเอาไว้แน่น บังคับให้เธอรับสัมผัสป่าเถื่อนนั้นเข้าสู่ลำคออย่างลึกซึ้งและเน้นย้ำ เขาไม่ได้อ่อนโยนแต่กลับสวนสะโพกกระแทกกระทั้นความต้องการเข้าหาอย่างเอาแต่ใจ เสียงหอบพร่าของเขาผสมกับเสียงครางต่ำในลำคอ ตอกย้ำถึงความดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดสูทราคาแพง ​วินาทีแห่งการปลดปล่อย ​มิ้นที่แอบดูอยู่ไกลๆ รู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองกำลังจะละลาย ลมหายใจของเธอติดขัด ความร้อนรุ่มแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อยจนขาเรียวสั่นพร่ำ เธอไม่เคยเห็นความเร่าร้อนที่หยาบโลนและทรงอำนาจขนาดนี้มาก่อน จังหวะการกระแทกกระทั้นเริ่มรัวเร็วและหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง... ​"อึก... อ่าาาห์!" ​ร่างหนาของคุณรุจกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง พละกำลังมหาศาลที่ถูกกักเก็บไว้ถูกปลดปล่อยออกมาในคราวเดียว แผ่นหลังกว้างเกร็งจนเห็นมัดกล้ามที่ขยับตามแรงกระตุกอย่างทรงพลัง เขาจิกกลุ่มผมแคทแน่นขึ้นในวินาทีที่ น้ำรักสีขาวขุ่นที่ร้อนระอุพุ่งฉีดออกมาอย่างรุนแรง ราวกับเขื่อนแตก มันเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าสวยและลำคอขาวผ่องของเลขาสาวอย่างหยาบโลน ​รุจหอบหายใจรัวเร็ว ทิ้งน้ำหนักตัวพิงเก้าอี้อย่างหมดแรงแต่ยังคงความทะนงตน ดวงตาคู่เสือที่เคยดุดันบัดนี้ดูฉ่ำปรือด้วยความสุขสมที่เปี่ยมไปด้วยพลังชายที่ล้นปรี่ มิ้นที่แอบดูอยู่ถึงกับขาอ่อนแรงจนต้องพิงผนังปูนเย็นเยือก ร่างกายสั่นสะท้านไปพร้อมกับจังหวะกระตุกของเขา ความร้อนรุ่มแล่นพล่านในกายสาวจนรู้สึกเปียกชื้นที่กึ่งกลางลำตัวอย่างน่าละอาย ​บทเรียนแรกที่แสนอันตราย ​ไม่กี่นาทีต่อมา ประตูเปิดออก พี่แคทเดินออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำและแววตาที่ยังฉ่ำเยิ้ม หล่อนจ้องมองมิ้นด้วยสายตาอาฆาตพยาบาทก่อนจะเดินกระแทกไหล่ออกไป ส่วนรุจเดินตามออกมาในสภาพเนี้ยบกริบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาสบตาเข้ากับมิ้นที่ยืนตัวสั่นพยายามก้มหน้าซ่อนความตื่นตระหนก สายตาคมกริบคู่นั้นเหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงความลับที่เธอเพิ่งเห็น ​"เห็นหมดแล้วใช่ไหม... มิ้น?" รุจเอ่ยเสียงเรียบพลางเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นคาวรักที่ยังอวลติดกายเขา ​เขายื่นมือหนาที่เพิ่งสัมผัสร่างกายเลขาสาวคนเก่ามาเชยคางมิ้นขึ้น บังคับให้สบตา "ที่นี่... ความลับต้องตายไปกับตัว หวังว่าเด็กใหม่หน้าซื่อๆ อย่างเธอคงจะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะ" ​สัมผัสจากปลายนิ้วที่ร้อนผ่าวทำเอามิ้นขนลุกชัน เธอรู้แล้วว่า 'ท่านประธาน' คนนี้ไม่ได้แค่ใจร้าย... แต่เขาคือพยัคฆ์ร้ายที่จะฉีกกระชากความไร้เดียงสาของเธอให้ย่อยยับลงในไม่ช้า ​มิ้นรีบละสายตาและถอยห่างออกมาจากบานประตูนั้นช้าๆ ความรู้สึกวูบโหดในช่องท้องทำให้เธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ นี่หรือคือ 'งาน' ที่เธอต้องเรียนรู้? ความห่างชั้นของเธอกับเขามันไม่ใช่แค่เรื่องเงินทอง แต่มันคือการที่เขาสามารถบดขยี้ใครก็ได้ให้จมดิน... เพียงแค่เขาต้องการ