โสเภณีทะลุมิติ ฮองเฮาเช่นข้าไม่จืดชืดอีกต่อไป

โสเภณีทะลุมิติ ฮองเฮาเช่นข้าไม่จืดชืดอีกต่อไป นามปากกา: หงฉา ****คำเตือนเนื้อหา นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสำหรับผู้ใหญ่ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกาย ความสัมพันธ์เชิงอำนาจ ชีวิตคู่ในราชสำนัก การแย่งชิงตำแหน่ง วังหลัง การเมือง การทรยศ การลอบวางยา การฆาตกรรม การแก้แค้น การตั้งครรภ์ การชิงอำนาจราชบัลลังก์ และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างตัวละคร ตัวละคร เหตุการณ์ ราชวงศ์ สถานที่ ระบบวังหลัง กฎหมาย และเรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิง มิได้อ้างอิงราชวงศ์หรือบุคคลจริงในประวัติศาสตร์ เนื้อหาบางตอนมีฉากรักสำหรับผู้ใหญ่ และจะระบุ 18++++ ต่อท้ายชื่อตอนเพื่อให้ผู้อ่านสามารถพิจารณาเนื้อหาได้ก่อนอ่าน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน แนะนำตัวละครหลัก หลินหวันหวัน ***/ ซูเยว่หลัน *****อายุ: หลินหวันหวัน 28 ปี / ร่างซูเยว่หลัน 22 ปี สถานะ: ฮองเฮาแห่งต้าเซิ่ง บทบาท: นางเอก หลินหวันหวันเป็นหญิงสาวจากโลกปัจจุบัน ผู้ทำงานเป็นโสเภณีชั้นสูง รับเฉพาะลูกค้าที่มีฐานะและผ่านการคัดเลือก นางมีความงาม แต่สิ่งที่ทำให้นางอยู่รอดในอาชีพนี้ไม่ใช่ใบหน้า คือความสามารถในการอ่านมนุษย์ นางรู้ว่าบุรุษกำลังโกหกหรือไม่จากจังหวะหายใจ รู้ว่าเมื่อใดควรพูด รู้ว่าเมื่อใดควรเงียบ รู้ว่าเมื่อใดควรทำให้ชายคนหนึ่งรู้สึกว่าตนเป็นผู้ชนะ และรู้ว่าเมื่อใดต้องถอยออกจากสถานการณ์ก่อนจะกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบ นิสัยพื้นฐานของหลินหวันหวันไม่ได้โหดร้าย แต่นางไม่เชื่อในการเสียสละโดยไม่จำเป็น หากอีกฝ่ายทำดี นางจำ หากอีกฝ่ายช่วย นางตอบแทน แต่หากใครทำร้ายนาง........นางไม่ถือหลักให้อภัยง่าย ๆ คำสอนที่ฝังอยู่ในหัวจากเฉินเหยียนคือ “ตบมาตบกลับ ไม่โกง” หลังเข้าร่างซูเยว่หลัน สิ่งแรกที่นางสัมผัสได้คือความแตกต่างอย่างโหดร้ายระหว่างโลกสองใบ ในโลกเดิม นางถูกมองว่าเป็นหญิงต่ำต้อย แต่ยังมีสิทธิ์เลือกว่าจะรับผู้ชายคนใด ในโลกนี้ นางคือฮองเฮา แต่กลับไม่มีสิทธิ์เลือกสามี ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธหน้าที่สร้างทายาท และแทบไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเกี่ยวกับครรภ์ตนเอง สิ่งนี้ทำให้นางต่อต้านระบบในใจตั้งแต่ต้น จุดแข็งของนางคือความเข้าใจแรงปรารถนาของมนุษย์ การอ่านสีหน้า การควบคุมอารมณ์ การใช้เสน่ห์อย่างมีเป้าหมาย ความรู้เรื่องกลิ่น เครื่องหอม สุรา การสนทนา และการสร้างบรรยากาศ จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดกลับเป็นเรื่องที่นางไม่คุ้นเคย ความอ่อนโยนที่ไม่มีราคา เพราะทั้งชีวิตหลินหวันหวันเข้าใจความสัมพันธ์ที่มีการแลกเปลี่ยนมากกว่าความสัมพันธ์ที่ไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทน นั่นทำให้เซียวเฉิงอวี่กลายเป็นช่องโหว่ทางอารมณ์ของนางในเวลาต่อมา เป้าหมายของนางเปลี่ยนไปตามเรื่อง ช่วงแรก........เอาชีวิตรอด จากนั้น........หาคนฆ่าซูเยว่หลัน ต่อมา........ยึดอำนาจหกตำหนัก จากนั้น........เปิดโปงผู้ที่ใช้ตระกูลซูเป็นแพะ และท้ายที่สุด........ ทำให้ตนเองมีอำนาจมากพอที่จะไม่มีใครกำหนดชีวิตนางได้อีก ที่สำคัญนางมีความสามารถเรื่องบนเตียงเรียกได้ว่าช่ำชองเชี่ยวชาญเลยทีเดียว เซียวเฉิงอวี่ *****อายุ: 26 ปี ตำแหน่ง: ฉินอ๋อง / พระอนุชาร่วมพระมารดาของฮ่องเต้ บทบาท: พระเอก เซียวเฉิงอวี่เป็นบุรุษที่ภายนอกให้ความรู้สึกตรงข้ามกับฮ่องเต้ หากเซียวเฉิงเยี่ยนมีอำนาจที่ทุกคนมองเห็น เซียวเฉิงอวี่มีอำนาจที่ไม่มีผู้ใดเห็นทั้งหมด เขาสุภาพ รู้กาลเทศะ พูดน้อย ไม่ชอบแสดงความโกรธ และไม่เคยทำให้ตัวเองดูเหมือนคนกระหายตำแหน่ง แต่เบื้องหลังความสงบนั้น เขาเป็นผู้ที่เข้าใจการเมืองและอ่านคนเก่งที่สุดคนหนึ่งในราชสำนัก ตั้งแต่วัยหนุ่ม เขารู้ว่าพี่ชายเก่งเรื่องปกครอง แต่มีข้อเสียคือมักเชื่อหลักฐานมากกว่าสัญชาตญาณเกี่ยวกับคน จึงเป็นฝ่ายช่วยจัดการเรื่องที่อยู่ในเงามืดให้หลายครั้ง ความสัมพันธ์ของเขากับหลินหวันหวันเริ่มจากความระแวง นางไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นเพียงอ๋องสุภาพ ส่วนเขารู้ทันทีว่าฮองเฮาที่อยู่ตรงหน้าไม่เหมือนหญิงที่เคยเห็น แต่แทนที่จะเปิดโปง ทั้งคู่กลับสังเกตกัน ความผูกพันค่อย ๆ เกิดจากรายละเอียดเล็ก ๆ มากกว่าการเกี้ยวพาราสีตรง ๆ เขาเป็นคนแรกที่ถามว่านางนอนหลับดีหรือไม่ จำได้ว่านางไม่ชอบกลิ่นใด รู้ว่าเมื่อใดนางไม่ต้องการตอบคำถาม และสามารถหยุดได้โดยไม่ถือว่าการถอยเป็นการเสียหน้า สิ่งเหล่านี้มีผลกับหลินหวันหวันมากกว่าคำหวาน เพราะมันคือสิ่งที่นางไม่เคยได้รับ จุดแข็งของเซียวเฉิงอวี่คือความอดทน ความสามารถในการเก็บความลับ การอ่านเกม และการเดินหมากหลายชั้น จุดอ่อนของเขาคือ เมื่อรักหลินหวันหวันแล้ว เขาสามารถทำสิ่งที่ผิดหลักต่อพี่ชายเพื่อปกป้องนางได้ เขารู้ว่าการปิดบังความจริงเรื่องเด็กคือการหลอกฮ่องเต้ รู้ว่าความสัมพันธ์กับพี่สะใภ้เป็นเรื่องต้องห้าม และรู้ว่าหากความจริงแตก เขาอาจถูกประหาร แต่เมื่อถึงเวลาต้องเลือกระหว่างความถูกต้องในฐานะพระอนุชากับชีวิตของหญิงที่รัก เขาเลือกนาง เซียวเฉิงเยี่ยน *****อายุ: 29 ปี ตำแหน่ง: ฮ่องเต้แห่งต้าเซิ่ง บทบาท: ตัวละครหลัก / สามีตามสถานะของนางเอก / ตัวละครโศกนาฏกรรม เซียวเฉิงเยี่ยนไม่ใช่ทรราช และไม่ได้เป็นบุรุษไร้ความสามารถ ตรงกันข้าม เขาเป็นฮ่องเต้ที่มีความสามารถด้านการปกครองสูง เด็ดขาด มีวินัย ขยันว่าราชการ เข้าใจเศรษฐกิจและทหาร แต่จุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดคือเรื่องคน เขาไม่ไว้ใจตระกูลซู มองซูเยว่หลันเป็นตัวแทนผลประโยชน์ของครอบครัว และเก็บระยะห่างจากฮองเฮามาตลอด ความสัมพันธ์กับสตรีฝ่ายในจึงเกิดจากหน้าที่ ความต้องการทางกาย การรักษาสมดุลตระกูล และความต้องการทายาทมากกว่าความรัก เมื่อฮองเฮาเปลี่ยนไป เขากลับเป็นฝ่ายสนใจ หญิงที่เคยเงียบกลับกล้าสบตา หญิงที่เคยต้องการความรักกลับไม่เรียกร้อง หญิงที่เคยเป็นฝ่ายรอ กลับทำให้เขากลายเป็นคนรอเสียเอง จากความสงสัยเปลี่ยนเป็นความสนใจ จากความสนใจเปลี่ยนเป็นความต้องการ และจากความต้องการค่อย ๆ กลายเป็นความรู้สึกที่เขาเองไม่รู้จะเรียกว่าอะไร แต่ปัญหาคือ คนที่เขาเริ่มรู้สึกรัก........ไม่ใช่ภรรยาคนเดิมอีกแล้ว ชะตาของเซียวเฉิงเยี่ยนจึงเป็นโศกนาฏกรรมของชายที่รู้ทุกอย่างช้าเกินไป เขารู้ว่าซูเยว่หลันเคยพยายามบอกความจริง หลังจากนางตาย รู้ว่านางไม่ใช่คนทรยศ หลังจากนางไม่มีโอกาสได้ยินคำขอโทษ และรู้ว่าหญิงที่ตนหลงใหลไม่ใช่ภรรยาคนเดิม หลังจากความรู้สึกของเขาลึกเกินกว่าจะถอนแล้ว ปลายทางของเขาจึงไม่ใช่การได้ครอบครองนาง แต่เป็นการยอมรับว่า รักใครไม่ได้แปลว่ามีสิทธิ์เป็นเจ้าของเขา เหอชิงหรู *****อายุ: 24 ปี ตำแหน่ง: กุ้ยเฟย บทบาท: คู่ปรับหลักในวังหลังช่วงต้นถึงกลาง เหอชิงหรูเป็นหญิงงามจากตระกูลใหญ่ มีทั้งการศึกษา มารยาท และความทะเยอทะยาน นางไม่ใช่สนมที่หึงหวงจนขาดสติ ตรงกันข้าม นางเข้าใจกลไกวังหลังอย่างลึกซึ้ง ความโปรดปรานคืออำนาจ การตั้งครรภ์คือหลักประกัน ตำหนักที่ฮ่องเต้เสด็จไปบ่อยคือศูนย์รวมข่าว และหากทำให้ฮ่องเต้กลัวการสูญเสียสิ่งใดได้ ก็สามารถใช้ความกลัวนั้นกำหนดการตัดสินใจของพระองค์ ปัญหาของเหอชิงหรูคือ นางประเมินหลินหวันหวันผิด นางคิดว่าฮองเฮาที่เปลี่ยนไปกำลังแย่งบุรุษ จึงตอบโต้ด้วยวิธีของสนมที่ต้องการชิงความโปรดปราน แต่หลินหวันหวันกำลังเล่นเกมอีกระดับ นางไม่ได้ต้องการเพียงให้ฮ่องเต้นอนที่ตำหนักคุนหนิง นางต้องการตราฮองเฮา บัญชีฝ่ายใน อำนาจแต่งตั้ง เส้นทางเงิน และรายชื่อทุกคนที่อยู่เบื้องหลังการตายของซูเยว่หลัน ความพ่ายแพ้ของเหอชิงหรูจึงเกิดจากการมองคู่ต่อสู้เล็กเกินไป หลิวหมาจู่ *****อายุ: ประมาณ 50 ปี สถานะ: แม่นมและคนเก่าแก่ของตระกูลซู บทบาท: ผู้ช่วยสำคัญที่สุดของนางเอกในวัง หลิวหมาจู่เลี้ยงซูเยว่หลันมาตั้งแต่เด็ก นางจึงเป็นคนแรกที่รู้ว่า “คนตรงหน้าไม่ใช่ลูกของตน” ไม่ใช่เพราะมองเห็นวิญญาณ แต่เพราะคนที่เลี้ยงเด็กคนหนึ่งมาตั้งแต่เล็ก ย่อมรู้รายละเอียดที่คนอื่นไม่มีวันสังเกต ซูเยว่หลันจับถ้วยชาด้วยมือใด นอนหันไปทางไหน เวลาโกรธเงียบอย่างไร เรียกชื่อคนสนิทแบบใด และแววตาตอนกลัวเป็นอย่างไร หลิวหมาจู่จึงรู้ตั้งแต่แรกว่า ถึงร่างจะเหมือนเดิม แต่คนข้างในไม่ใช่ อย่างไรก็ตาม นางไม่เปิดโปงหลินหวันหวัน เพราะหญิงคนใหม่นี้กำลังทำในสิ่งที่ลูกสาวที่นางเลี้ยงมาไม่มีโอกาสทำต่อ ตามหาคนฆ่านาง รักษาร่างนี้ให้มีชีวิต และเอาคืนทุกคนที่ทำให้ซูเยว่หลันต้องตาย หลิวหมาจู่จึงกลายเป็นทั้งผู้ช่วย คนเฝ้าประตู ผู้เก็บความลับ และบางครั้งเป็นผู้เตือนสติหลินหวันหวัน ข้อเสียของนางคือรักซูเยว่หลันมาก จนบางครั้งความแค้นทำให้นางรีบร้อนกว่านางเอก และช่วงแรกนางไม่ไว้วางใจเซียวเฉิงอวี่อย่างรุนแรง เพราะกลัวว่าร่างของลูกตนจะถูกชายอีกคนใช้เป็นเครื่องมืออีกครั้ง ซูเยว่หลัน *****เจ้าของร่างเดิม อายุขณะเสียชีวิต: 22 ปี สถานะ: ฮองเฮาตัวจริงที่จืดชืด ก่อนหลินหวันหวันเข้าร่าง ภาพที่คนทั้งวังรู้จักคือฮองเฮาผู้เงียบ อ่อนแอ จืดชืด และไร้ความโปรดปราน แต่ความจริงในช่วงสุดท้ายของชีวิตกลับต่างออกไป หลังจากพยายามเรียกร้องความรักจากฮ่องเต้มาหลายปีโดยไม่สำเร็จ ซูเยว่หลันเริ่มหยุดร้องไห้ นางหันไปตรวจบัญชี ศึกษาความเคลื่อนไหวฝ่ายใน สอบถามเรื่องกองทัพ และเริ่มสืบข้อกล่าวหาเกี่ยวกับตระกูลตนเอง ไม่นานนางพบความผิดปกติของเงินจากวังหลังที่เชื่อมโยงไปยังฝ่ายทหาร ซูเยว่หลันจึงใช้สิ่งที่ตนถนัดคือ เครื่องหอม สร้างระบบรหัสเพื่อเก็บข้อมูล แต่ก่อนเปิดเผยความจริง นางกลับถูกวางยา การตายของนางจึงไม่ใช่เพราะ “ฮองเฮาอ่อนแอเกินไป” แต่เพราะนางเดินเข้าใกล้ความจริงเกินไป สิ่งที่ซูเยว่หลันทิ้งไว้กลายเป็นแผนที่ให้หลินหวันหวันเดินต่อ เฉินเหยียน ****สถานะ: บุคคลสำคัญจากโลกเดิม บทบาท: พี่ชายทางใจ / ผู้สร้างหลักคิดของนางเอก เฉินเหยียนไม่ได้เป็นอดีตคนรัก เขาเป็นชายที่หลินหวันหวันเคารพและไว้ใจเหมือนพี่ชาย ในโลกที่ทุกคนพยายามเอาบางอย่างจากนาง เฉินเหยียนเป็นคนไม่กี่คนที่ไม่เคยพยายามครอบครอง เขาสอนนางให้ปกป้องตัวเอง สอนว่าอย่าอ่อนแอเพียงเพื่อให้ใครสงสาร และทิ้งคำพูดสองประโยคไว้กับนาง “ตบมาตบกลับ ไม่โกง” กับ “อย่ายอมให้ใครเป็นเจ้าของเจ้า” การที่เซียวเฉิงอวี่มีดวงตา รอยยิ้ม และท่าทีบางอย่างคล้ายเฉินเหยียน จึงกลายเป็นสาเหตุที่หลินหวันหวันเสียการควบคุมทางอารมณ์ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ แต่ต่อมา นางต้องเรียนรู้ว่า เซียวเฉิงอวี่ไม่ใช่เงาของคนตาย และหากนางจะรักเขา นางต้องรักเพราะเขาเป็นเขา