LUMABAS ako ng bar. Kaagad na sumunod sa akin si Alex. Tahimik akong naglakad-lakad. Hinayaan lang niya ako sa aking pananahimik na labis kong ipinagpapasalamat. Hindi ko alam kung gaano na kalayo ang nilakad ko o kung gaano na katagal ang aking pananahimik nang makakita ako ng swing sa playground. Pumasok ako sa loob at naupo sa swing. Naupo sa kabilang swing si Alex. Noon niya binasag ang katahimikan sa pagitan namin.
“Gusto mong ibahagi ang iniisip mo?” banayad na tanong ni Alex.
“Ifs and thens.”
“Iniisip mo kung ano ang magiging hinaharap kung hindi nahulog ang bus na sinasakyan mo sa bangin.”
Tumango ako. “Alam kong walang katuturan--”
“Ginagawa ko pa rin hanggang sa ngayon. Minsan iniisip ko kung bakit hindi na lang binura ang memorya natin. Sa ganoong paraan ay hindi tayo gaano
