Bitmesini istemediğimiz rüyalar her zaman son bulur, son bulduklarında ise acımasız bir canavarın pençelerindeki kanları ruhumuza bulayarak bizi karanlığa iterlerdi. Bu gerçek ne kadar inkâr edersek edelim peşimizden ayrılmazdı ve bize o acıyla baş etmek dışında bir çare kalmazdı. Karanlığın içinde durur, belki asırlarca yüzleşmeye çalışırdık.
İşte şimdi, üzerime yapışmış kan lekeleri eşliğinde karanlığın içindeydim. Gözlerime bir perde inmiş, ne gerçek ne hayal anlamıyorum. Hissettiğim acı, bedensel olarak betimleyemeyeceğim kadar fazla. Dünya üzerindeki bütün kelimeler bir araya gelse, el ele tutuşup halimi anlatmaya çalışsalar başarısızlıklarına ağlamaktan kahrolurlardı. Cayır cayır yanmak dedikleri kesinlikle bu olmalıydı. Cennete ulaşmak için cehennemde bin yıl azap çekilirmiş. Çekti
