Sashna’s pov:
Isang buwan na ang nakalipas matapos ang bakasyon naming ni Aizen, isang buwan na din nang yayain niya akong magpakasal. Napapangiti na lang ako nang maalala ko ang araw na iyon.
“You’re amazing, Sash! So, please, let’s get married!”
I was so shocked when he said that. Kumalas pa ako sa pagkakayakap nya sa akin no’n para tignan ang mukha niya kung seryoso ba siya. He looked at me with a grin on his face but his eyes, they were sparkling and seemingly hoping that I would say ‘yes’ to him. Naiiyak ako no’n dahil pakiramdam ko ay nananaginip ako habang nakatitig lang sa kanya. Bahagya siyang bumangon no’n at may kung anong inabot sa may side table. Hinatak ko naman ang kumot upang balutin ang aking katawan saka napaupo sa higaan dahil sa pagtataka. Muli siyang bumali
