“มีอะไร”
เสียงทุ้มตํ่าเอ่ยถามคนในสายเหมือนจะดุๆเข้าไปบ้าง คนตัวเล็กรีบคว้าโอกาสลุกลี้ลุกลนจะลงจากตัก แต่ก็ไม่สำเร็จเมื่อมือหนาอีกข้างที่ว่างรวบเอวบางกลับเข้ามาแนบชิดกับตัวเองไม่ยอมผละ
“อืม เดี๋ยวกูไป”
พูดเสร็จปลายสายยังไม่ทันได้ตอบอะไร พ่อคุณก็รีบวางสายหันมาอ้อนคนบนตักซะจนเธอตามอารมณ์ไม่ทัน เมื่อกี้ยังทำเสียงดุปลายสายไปยังไม่ถึงนาทีเลย ไหงตอนนี้กลับมากระชับกอดซบอกเธอแล้วอ้อนเป็นลูกหมาได้ไวขนาดนี้
“ผมต้องไปทำธุระ”
เสียงอู้อี้อุบอิบกระซิบอยู่กลางอกอวบ เงยหน้ามองเธอตาแป๋วอย่างกับอ้อนเมีย ทั้งที่จริงไม่ได้เป็นอะไรกัน
“ค..คุณรีบไปเถอะค่ะ ตอนเที่ยงคุณก็หนีงาน”
วิเวียนรีบตอบตะกุกตะกักพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด เขินเขาจนขายหน้าตัวเองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ยัยวิเอ้ย
“ผมอยากอยู่กับคุณนี่ครับ”
“คุณไปจัดการธุระให้เสร็จก่อน แล้วค่อยมาหาวิก็ได้นี่คะ”
“ผมไม่อยากห่างจากคุณเลยครับ เวลาผมไม่อยู่
