Chapter 8
Bumungad kaagad sa huwisyo ko ang mabigat na pakiramdam nang magising ako. Na para bang kahit mawalan ako ng malay ng matagal ay patuloy pa ring dinadagan ng bigat na iyon ang sistema ko. A smell of disinfectant invades my nostrils too. Dahan-dahan akong nagmulat ng mata at kaagad na napagtanto na nasa hindi pamilyar na silid ako. I made a few blink to sharpen the blur images before me. The whole room where I am lying is schemed with white paint.
Muli akong pumikit atsaka dumilat ulit until the horrified scene all hits me with a bang. My intense fear, my loud cry… and the blood.
The blood... Ang anak ko…
My heart starts to race and my muscles tensed with that stressor memory occupied my thoughts. Ramdam ko ang panghihina ng katawan ko pero lumakas ang hagulhol ko.
“Ariett
