Chapter 24
“PAPAYAGAN mo naman ako ‘di ba kung magpapaalam akong hindi muna ako uuwi sa farm? Si Salome kasi, ayaw ko muna siyang maiwan na mag-isa rito. She needs me, Azure.” Kaswal ang pagkakasabi ko niyon kay Azure.
Inaasahan ko na ang makikita kong reaksiyon sa mukha ni Azure ay disagreement but I was wrong dahil ang naging tugon nito ay marahang tango at nakakaunawang ngiti.
“We’ll stay here and we don’t see any problem with it, baby.”
Narito si Azure sa lumang bahay namin ng yumao kong si Mamita, dito sa pook ng mahihirap. Sobra niya akong ginulat nang magising ako nang hatinggabi at nasa tabi ko na siya rito sa aking higaan. Na-appreciate ko naman na nagawa niya akong sundan dito pero malaking parte ng puso’t isip ko na humihiling na sana inantala muna niya. Na sana sumunod siy
