MISTRESS

MISTRESS-6

"Sinusundan mo ba ako? Saan mo ako dadalhin?" tanong niya sa lalaki habang nagmamaneho na ito.

Hindi niya alam kung saan siya dadalhin nito ngayon. Nakikita niya ang galit sa mukha nito. Nakatuon ang atensyon nito sa kalsada, pero halata ang galit sa mukha nito, pati na sa paghinga nito. Tila mas mabalasik ang mukha nito kumpara kahapon nang konprontahin siya nito at paratangan ng kung anu-ano.

"Ano naman ang balak ninyong gawin sa loob ng bahay na 'yon? Tatlong lalaki pa ang kasama mo. Hindi ba naka-schedule si Bernard ngayon? Kaya ibang mga lalaki ang kasama mo!?" mahabang litanya nito sa kanya habang pinaglilipat-lipat sa kanya ang tingin nito at sa kalsada.

"Stop the car!" hiyaw niya.

Sinulyapan lang siya ng lalaki at nagtuloy sa pagmamaneho.

"Itigil mo ang kotse! Bababa ako!" tili niya, sabay hampas ng malakas sa braso nito.

"Anong gagawin mo? Babalik sa bahay na 'yon para ituloy ang plano mong pakikipaglandian sa mga 'yon!?"

Kumunot ang noo niya. Kung bakit ganito kasama ang mga salitang lumalabas sa bibig nito.

"Doon ba kayo nagtutungo sa tuwing wala si Bernard? Hindi ka ba mabubuhay na walang lalaki sa isang araw para kamutin 'yang kakatian mo!" mabalasik na patuloy nito.

Sumiklab ang galit niya sa mga paratang ng lalaki sa kanya. Kung makapagsalita ito sa kanya, akala mo siguradong-sigurado ito sa mga sinasabi nito tungkol sa kanya.

"Ibaba mo ako!" hiyaw niya at pinaghahampas ang braso nito sa inis na nararamdaman dito.

"Itigil mo ang kotse!" patuloy pa rin siya sa paghampas.

Naramdaman niyang gumewang-gewang ang kotse.

"Will you stop it! Mababangga tayo sa ginagawa mo!" hiyaw nito sa kanya habang pilit kinokontrol ang gumegewang na kotse.

Tumigil siya sa paghampas dito. Binagsak pasandal ang likuran. Masamang tingin ang pinukol sa lalaki.

"Saan mo ba ako dadalhin?"

"Kung saan kita pwede makausap," sagot nito na hindi man siya sinusulyapan.

"Ano bang pag-uusapan natin?"

"About Bernard, at sa iba pang mga lalaki mo. Ano, marami pa sila? Gusto mo pagsabayin ang tatlo kanina? Ganyan ka ba kakati sa katawan at gusto mo tatlo pa ang lalaking titikim sa iyo!" litanya nito.

Masamang tingin ang pinukol niya sa gwapong lalaki. Hindi na siya magpapaliwanag pa. Hahayaan niyang isipin nito ang gusto nitong isipin sa kanya. Alam naman niya sa sarili niyang wala siyang ginagawang masama.

Si Rodney ang kasama niya kanina at dalawang kaibigan ni Rodney. May party daw sa bahay na 'yon. Niyaya siya ni Rodney. Pumayag lang naman siya dahil nais niyang maalis sa isip ang lalaking nasa harapan niya. Hindi nga siya pinatulog ng lalaking ito kagabi. Hindi ito nawala sa isip niya—ang gwapong mukha nito at ang galit nito sa kanya.

Kaya nga kahit naiinis siya kanina kay Rodney sa paghawak-hawak nito sa kanya, hinayaan na lang niya sa kagustuhang maglibang at tumigil muna ang isip sa kakaisip ng problema. Hindi niya pinaalam sa ama ang nangyari sa kanya kahapon. Ayaw niyang bigyan ito ng iisipin. Nais niyang siya na lang ang makipag-ayos sa kapatid ng asawa ng ama.

Napansin niyang pumasok sila sa kilalang subdivision ng bayan ng San Miguel: ang Tragora Subdivision. Kinabahan siya. Baka dalhin siya sa bahay ng asawa ng kanyang Daddy.

"Saan tayo pupunta?" kinakabahang tanong niya.

"Huwag kang mag-alala, hindi kita dadalhin sa bahay ng kapatid ko," sagot nito at sinulyapan siya. Napansin marahil nito ang kaba niya.

"Sa bahay ko ikaw dadalhin. Doon tayo mag-uusap."

Nagulat siya sa sinagot nito at lalong kinabahan. Nakaramdam ng takot.

"Ano pa bang pag-uusapan natin? Sinabi ko naman sa iyo na wala kaming relasyon ng asawa ng kapatid mo!"

"Paano mo nga ipapaliwanag sa akin ang mga ginagastos sa iyo ni Bernard? Sino ka para bilhan ka niya ng condo, para paaralin ka sa isang kilalang unibersidad? Sige nga, paliwanag mo!" mariing sabi nito.

Kagabi pa niya iniisip ang bagay na 'yan. Hanggang ngayon wala pa rin siyang alam na isagot.

"Hindi ako sasagot sa mga tanong mo. May karapatan akong hindi sagutin 'yan. Kahit sampung beses mo pang itanong sa akin 'yan, wala kang makukuhang sagot!" pagmamatigas niya.

"Tingnan natin!" determinadong sagot nito.

Pumasok sila sa isang malaking gate. Malawak ang buong kapaligiran at may malaking bahay. Moderno at napakaganda ng pagkakayari ng bahay. Lumaki siya sa simpleng buhay, kaya wala siyang idea kung anong klaseng bahay ang nasa harapan niya. Isa lang ang masasabi niya: halata sa laki ng bahay ang karangyaan. Hindi na siya magtataka. Isang mayamang negosyante si Asena, kaya marahil mayaman din ang kapatid nito.

Nauna nang bumaba ng sasakyan ang lalaki. Hindi siya kumilos. Natatakot siyang bumaba. Baka kung papasok siya sa loob ng malaking bahay ay nasa loob si Asena, o di naman kaya hindi na siya makalabas pa ng buhay. Lalo na't matindi ang galit sa kanya ng lalaking ito.

"Baba!" utos ng lalaki nang buksan nito ang pintuan ng kotse.

Tumingala siya sa lalaki. Masamang tingin ang pinukol niya rito.

"Hindi ako bababa!" taas-kilay na sagot niya.

"Don't make me wait! Bababa ka, o kakaladkarin kita pababa!" banta nito sa kanya.

Nakipagsukatan siya ng tingin dito.

"Sino ka ba sa akala mo? Bakit kung makapag-mando ka sa akin, akala mo kung sino ka! Hindi—"

Hindi niya natapos ang sasabihin nang biglang siya'y buhatin nito pababa ng passenger seat. Nagtitili siya.

"Ang dami mong sinasabi! Pinapababa ka lang!" sita nito sa kanya.

Binaba siya nito. Sa pag-aakalang doon na magtatapos, nagkamali siya. Muli siyang binuhat ng lalaki, at sa pagkakataong ito, pinasan siya na tila bata sa balikat nito.

Nagtitili siya. Pinagbabayo niya ang malapad nitong likod, kasabay ang pag padyak ng kanyang mga paa sa harapan nito. Isang malakas na palo sa pwet ang naramdaman niya.

"Stop it!" utos nito.

Hindi siya tumigil hanggang sa makapasok sila sa loob ng bahay. Lalo siyang nagtititili nang makitang umaakyat sila ng hagdan.

"Ibaba mo ako! William! Ibaba mo ako!" tili niya sa pangalan nito.

Muli ay isang malakas na palo sa pwet ang natikman niya mula sa malalaking kamay nito. Napalunok siya. Hindi kasi niya malaman kung ano ang mararamdaman. Pasan siya nito sa balikat nito. Ang malalaking dibdib niya ay halos nakadikit na sa likuran nito. Isama pa na ang pang-upo niya ay nasa harapan nito habang hawak-hawak nito ang mga hita niya.

Binuksan nito ang isang silid. Malakas na sinara 'yon, at walang kahirap-hirap siya nitong hinihagis sa malambot na kama. Napatili pa siya sa pagkagulat sa ginawa nito. Nag-bounce siya sa ibabaw ng kama bago nakaupo ng maayos.

Tumingala siya sa lalaking nasa paanan ng kama at nakatunghay sa kanya.

"Ano bang ginagawa mo? Bakit mo ako dito dinala?!" tili niya.

Paniguradong silid nito ang pinasukan nila, at nasa ibabaw siya ng kama nito. Kung ano ang binabalak nito ay hindi niya alam. Huwag naman sana siyang gawan nito ng masama, lalo na't masamang babae ang tingin nito sa kanya.

Akmang bababa siya sa kama nang malakas siyang itulak nito pabalik. Naintakutan siya at napaatras palayo rito. Napasiksik siya sa headboard ng kama.

"What do you want?!" nagtatapang-tapangan na tanong niya.

Sinuklay nito ang kamay sa buhok nito. Wala siyang mapipintas sa lalaki. Gwapo talaga ito, isama pa ang malakas na s*x appeal nito.

Napalunok siya habang nakasunod dito ng tingin. Naramdaman niya ang pag kabog ng kanyang dibdib, ang malakas na t***k noon. Marahil sa takot sa lalaki o baka dahil sa atraksyon dito.

"Bianca!" tawag nito sa pangalan niya.

Nakatayo ito sa paanan ng kama at kitang-kita niya kung gaano ito kagwapo. Matangkad ito, may magandang pangangatawan, mayroon ding malakas na appeal na siyang nakakabahala sa kanya. Marami na siyang nakitang gwapo at ma-appeal, but William Villanueva is different.

"What do you want?" kabadong tanong niya. Lalo pa niyang siniksik ang sarili sa headboard. Hindi magandang tignan na nasa loob sila ng isang pribadong silid at may kama pa. Maraming pwedeng mangyari sa loob ng silid na 'yon.

"Iwan mo na si Bernard. Be my woman instead. Kung pera ang habol mo sa pagpatol kay Bernard, kaya kong doblehin ang sustento niya sa iyo. Mas kaya kong ibigay sa iyo ang lahat. Iwan mo na si Bernard. Hayaan mo na sila ng kapatid ko. Itigil mo na ang relasyon ninyo ni Bernard," mahaba at seryosong litanya nito sa kanya.

Kitang-kita niya ang sakit sa mga mata nito sa bawat salitang binitawan nito. Alam niyang ginagawa niya ito para sa kapatid nito.