[BLAZ’S PART]
ปัง! !!
“ดา ดาหลา” ผมวิ่งเข้ามาภายในห้องนอนกว้างของตัวเองก่อนจะพบกับความว่างเปล่า ประตูห้องน้ำเปิดอ้าอยู่เธอไม่ได้อยู่ในนั้นแน่ๆ ผมชะงักไปทันทีที่เห็นโซ่ตกอยู่บนพื้น มันควรจะอยู่บนข้อเท้างามของร่างบางที่ผมคุ้นเคยดิวะ ‘ดาหลาไม่มีทางถอดมันออกเองแน่ๆ’
ผมรู้สึกชาไปทั้งตัว ขาของผมเหมือนอ่อนแรงลง หูของผมอื้อเอาดื้อๆ หัวใจแกร่งเต้นไม่เป็นจังหวะด้วยความหวาดกลัว มันเป็นความรู้สึกที่ผมไม่เคยเจอมาก่อนเลยในชีวิต เท่าที่ผมจำความได้ผมไม่เคยกลัวอะไรขนาดนี้มาก่อน
เข่าของผมทรุดลงกับพื้น สายตาผมเริ่มพร่ามัวโลกที่เคยหมุนอยู่รอบตัวผมมันกลับหยุดลงไปซะแล้ว ‘ไม่จริง ดาหลาไม่ไปจากผมหรอก’
‘ถ้าคุณไม่ฟังฉัน คุณจะไม่ได้ยินมันอีกเลย’
‘ถ้าฉันออกไปจากที่นี่ได้ ฉันจะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีกเลย’
‘ถ้าเมื่อไหร่ที่ฉันออกไปจากมือนี้ได้ คุณจะไม่มีวันเจอฉันอีก’
เสียงที่ร่างบางเคยบอกกับผมมันดังก้องในหัวของผม
