SIF 12
ASTIN’s pov
Naalimpungatan ako at napatingin sa relo sa loob ng kwarto. It’s alreasy 3:00 in the morning. Nakaramdam ako ng sakit ng ulo. Tss. Pinilit ko kasing matulog kanina. Bumaba ako para kukuha ng tubig at iinom ako ng gamot. Lagi kasi akong may baong mga gamot pag natutulog sa ibang bahay. ^_^v.
Napansin kong half open yung pinto ng kwarto ni Rann. at naka-on pa ang music nito. hindi yata uso ang tulog sa babaeng to e. lahat pa ng ilaw naka-on. Hindi rin marunong magtipid ng kuryente.
At dahil CONCERN ko. sige kahit magagalit ka pa wala naman sa usapan na hindi ko papasukin ang kwarto mo e. pumasok ako to check on her.
Hindi na niya nakuhang magpalit pa ng damit. At may ilang empty bottle of beer sa may table niya. tsss. lasengga ka na rin rann?
Inayos ko ang pagkakahiga niya. naka-on pa rin ang laptop niya. and marami siyang pending messages. What caught my attention is that page she;s into. sss account ni Raichel Silva. Nasa isang album ang page showing some pics of Rai and someone. Nakaabay yung isang babae sa kanya. at dahil curious ako I browse some of the pics. Sweet. May pics pa na nagkiss sila.
Tuluyan na nating ang pagiging pakialamera ko. binuksan ko yung messages between RAnn and Hime.ilang threads lang naman ang binasa ko.
Takeo: hims… I think im jealous…
Hime: alam mo naman kung saan ka lulugar diba? respeto mo naman sa sarili mo ate…
Takeo: sabi niya isang linggo lang siya dun! Hanggang ngayon hindi pa siya bumabalik…
Hime: ate girlfriend yung kasama…
Takeo: damn that lorenza…
Nagngingitngit ako sa inis. Mahal mo na ba siya? kaya ka ba naglasing? Tsss.
Then nag-pop up ang isang message from Rai. Mahaba na rin ang thread ng messages nila. I clicked on it.
Rai: usap na lang tayo bukas….
Binalikan ko yung mga messages nila sa isa’t-isa. Rann is trying to fix things with her pero pinili ni Rai yung gf niya. bakit ganun na lang kung magmakaawa tong si Rann sa kanya. ganun na lang ba niya kamahal?
Pumatak na naman ang mga luha ko habang pinagmamasdan ang nahihimbing na si Rann. she looks so hopeless. Hinaplos ko siya sa noo gang sa ulo sa I sighed. And kiss her forehead.
“I love you…”I softly said.
Tumagilid siya ng higa. Kinumutan ko na lang siya ulit.
TAKEO’s pov
Maaga akong nagising dahil sa alarm clock ko. I set it at 6:00 in the morning. Masakit pa ang ulo ko. nakarami rin pala ako kagabi. Psh. Agad akong naligo at nagbihis. Makikipagkita ako kay Rai ngayon. I just need to see her badly.
I never bothered to wake up Astin baka mahimbing pa ang tulog niya. pinagluto ko na lang siya ng breakfast saka ako umalis. Nag-iwan rin ako ng note na hapon na ako makakauwi at magrelax na muna siya ngayon. we will just do the chores as I come home.
Nagkita kami ni Rai sa isang coffee shop. Ang usapan namin ay 9:00 pero I am 30 minutes earlier. Kung ako lang ang masusunod gusto ko siyang puntahan sa bahay nila pero siya yung ayaw. Dahil andun daw si enz. Angsakit lang. yun ang pakiramdam ko ngayon.
She finally arrived. naupo siya sa tapat ko and with blank expression.
“babe…”hawak ko sa kamay niya.
“please don’t make this too hard…”bawi niya sa kamay niya.”napag-usapan na natin to kagabi diba? dapat hindi na ako nakipagkita sayo e…”
“ano bang problema? Pumayag naman akong wala tayong commitment diba? hindi naman ako sumisingit sa sched mo pag magkasama kayo.anong problema?”
“gusto kong maging fair kay enz.mahal ko siya…ayokong mawala siya sa akin….”
“at ako??? wala lang ako sayo…ganun ba?”
“gusto mo talagang malaman?”
“oo…”ang-talo na ng pakiramdam ko pero gusto kong malaman. Gusto kong malaman bakit iiwan niya ako.
“I confess everything to her…inakala kong magagalit siya sa akin at hihiwalayan ako…pero inintindi pa niya ang kalagayan mo…ok lang daw…dahil mahal niya ako….”
“yun naman pala e…ok lang..walang problema sa kanya…”
“ewan ko sayo…ayokong maging selfish…inaamin ko takeo…may puwanG ka pa rin sa puso ko..pero this time I wanna make it right…”
“so you are choosing her…”
She nodded.”I love her…so much…”
Hindi ko maipaliwanag yung pakiramdam ng talunan ngayon. “angswerte niya….”
“hindi….”she sighed.”ako yung maswerte dahil hindi niya ako binitawan..”ipinatong niya ang kamay niya sa kamay ko.”sorry… kailangan ko siyang balikan sa bahay…”
“just go…”tipid kong tugon sa kanya.
Kulang na lang lamunin ako ng lupa ngayon. siya lang yung taong inaasahan ko. si Rai. Yung taong hinahanap-hanap ko paggising ko mula sa coma. Pero heto iniwan na ako.
I just drove my way home.
ASTIN’s pov
Hindi na ako nakatulog. I knew she had left. Makikipagkita siya kay Rai. Hindi ako lumabas ng kwarto dahil ayoko siyang makitang malungkot.
Lumabas lang ako nung nasigurado kong nakaalis na siya. iniwanan niya ako ng makakain ko at note na hapon na siya makakauwi.
Nakakawalang ganang kumain knowing that she’s with Rai. Inumpisahan ko na lang rin maglinis. At sinalansan yung mga librong nagkalat sa salat niya. mukhang hindi naman ginagamit angm ga ito. display lang talaga.
Inilabas ko na rin yung mga laman nung isang balikbayan box na itinuro niya kagabi. Stuff toys?ano siya bata lang? inilagay ko yung iba sa divider niya. hello kitty? LOLS lang Rann. mahilig ka pala sa hello kitty. Hoho.
Kinailangan ko pang tumuntong sa upuan para maabot ko yung pinakataas na bahagi ng divider. Last piece. Si Kerropi. Tinitigan ko pa ito. “kamukha mo si Rann.”behlat ko sa kanya.”kakainis yung kakambal mo ha… kailan ba niya ako maalala? Mahal ko pa siya noh.tsk tsk…”
Saka ako tumuntong sa upuan.
“oh yan..diyan ka na nga kerropi…rann kerropi…”nababaliw na ba ako.hoho.”stay there huh…”pi-nat ko pa yung ulo niya.
“who are you talking to?”biglang sabi ng isang boses mula sa pintuan.
“sh***t!”bigla akong bumaba sa gulat.pagharap ko dito ay si Rann na nakapamulsa na naman.
”you should have waited for me…”blangkong ekspresyon niyang dinampot yung ilang paintings.”kanina ka pa nagsimula? Nagbreakfast ka na?”
I nodded. Hindi ko na kailangang itanong kung ok lang siya dahil ramdam ko naman na mabigat ang pakiramdam niya.”sabi mo hapon ka pa uuwi…tanghali pa lang ah…”
She smiled weakly.”baka kasi mabored ka dito…”dinala niya sa kwarto niya yung painting ng isang Japanese warrior.”gusto mong lumabas??”sigaw niya.
“tinatamad ako.saka marami pang gagawin oh…”
Bumaba na siya bitbit naman yung mga bote ng alak. Yakap yakap niya ang mga ito.
“nakarami ka yata ah…”walang malisya ko pang tanong sa kanya.
“kinda…hindi makatulog e…”kaswal niyang tugon. Saka dumeretso kusina.
Hays.sinungaling ka Rann. hanggang ngayon mahilig mo pa ring pagtakpan ang kalungkutan mo. Pwede mo namang sabihin sa akin kahit doble pa ang sakit na mararamdaman ko ei.
Iniligpit ko na yung mga kahon at inilabas na rin sa may kusina. sa likuran kasi yung bodega niya. naratnan ko siyang may hawak na namang alak at lumagok ulit.
“tinutubig mo na ah, gusto mo ulit matulog?”
Hindi niya ako pinansin. Bagkus ay pumasok siya.
sumunod na rin ako.”masama sa kidney yan… pati sa atay… pato sa bituka..”
she sat lazily on the sofa and turned on the TV putting it into high volume. “stop nAgging around..”tapos niya ng remote sa gilid.
Nilapitan ko yung tv at pinatay ito.”well sorry..kasi nurse ang kasama mo ngayon…you had much last night takeo… magpalipas ka naman!”
Tiningnan lang niya ako at lumagok ulit ng alak. Psssh..she’s pissing me off. Saka siya tumayo at akmang isiswitch ulit ang tv.
Humarang ako ng nameywang. Inilahad ko ang kamay ko. “amin na yan…”
Naiinis siya pero ibinigay niya pa rin sa akin.”tss…pakialamera…”hawi niya sa buhok niya.
Hinila ko siya sa kusina. sa may lababo. “tingnan mo ang gagawin ko sa alak mo….”I devilishly smile.
Dahan-dahan koi tong ibinuhos sa may lababo. Yung mukha ni Rann.hinayang na hinayang sa bawat patak ng alak.”astinnnnnnnnnnn……”
“what?” irap ko sa kanya. at ipinakita ko yung bote ng alak upside down.”ubos na…”I smiled.
“sinayang mo yung alaaaaakkkkkkkkkkk!!!!!!!!!”
“oh de magbukas ka pa..tapos ibubuhos ko ulit…tingnan natin kung sino ang magsawa sa ating dalawa…”hamon ko sa kanya.
Tinalikuran niya ako at pabalang na naupo sa may dining table.”anglabo mo…hindi mo kasi alam ang nararamdaman ko…”
Naupo ako sa tapat niya. parang ganito yung unang nagkakilala kami. baligtad nga lang. nakaslouch pa rin siya nang pagkakaupo at hindi naimik.
“ano na? kailangan pa may alak dito?”naiirita kong tanong sa kanya.i stood at got some beer sa ref. binuksan ko ang mga iyon at padabong na nilapag sa harapan niya. “game..spill it out..”saka ako lumagok. And cross arm in front of my chest.
o_O---rann.
“what? Ang-arte mo…ngayon na makikipag-inuman na ako sayo tatanggi ka pa?”
Tumayo siya at lumapit sa akin. “don’t be so bossy….”she coldly said and went to her room.
Urrrghhh..adik niya...ANGHIRAP BANG I-OPEN YUNG TOPIC SA AKIN? OR ANG-HARSH LANG NG APPROACH KO SA KANYA.
Ganun daw kasi ako sabi ni Aryana.
DAMN. speaking of Aryana. Mamaya yung despidida niya. lagot. I almost forgot.
TAKEO’s pov
I don’t wanna tell her about Rai. Baka sermonan pa niya ako. yung pag-inom ko pa nga lang diba? panu pa pag nalaman niyang in a way kabit ako ni Rai. Baka kutusan ko nun.
I know she’s just concern kasi nurse nga. pero yung nagging thing niya. hindi irritating talaga. yung pakiramdam na gusto ko yung pinapakita niyang care pero pinipigil ako ng kalagayan ko. what if naawa lang siya sa akin? tapos tulad ni Rai iiwan rin niya ako.
Na-stuck na naman ako sa sss ni Rai. Just staring at her pictures.
Bumukas biglang an pinto.”Rann….”walang anu-ano ay naupo siya sa sa kama ko.
“hindi ba uso ang pagkatok sa pinto?”
“sorry….”isang parang batang AStin ang kaharap ko ngayon.”ee kasi….”
“what?”iniharap ko ang swivel chair sa kanya.
“despidida ni Aryana mamaya…”
“and?” I think alam ko na ang nasa isip niya.
“pwede tayong pumunta? Pupunta rin sina Sachiko dun e…”
“ayoko..”balik ko ng atensyon ko sa laptop. Gusto lang yata niyang Makita si Sachiko e. bahala nga siya.”tinatamad ako…”
“sige…magpapasundo na lang ako kay Sachiko mamaya…”she coldly said and went to her room.
Aba at may gana pang magpasundo sa pinsan ko? kainis ha. sinabihan rin naman ako ni Aryana about the party muntik ko na ring makalimutan.
ASTIN’s pov
Siya na ang pinakainsensitive na tao na kilala ko ngayon. hindi na understanding. Alam naman niyang kaibigan ko sa ARyana tapos hindi man lang niya ako sasamahang pumunta? Tinawagan ko si Sachiko pero hindi niya daw sigurado kung makakapunta siya. ASAN NA ANG MGA KAIBIGAN KO?HUHU.
If iestimate ko ang byahe mula dito aabuting ako ng isang oras at kalahati. Kailangan kong umalis dito ng 4:00 para hindi ako gabihin.
Niligpit ko lang yung ilang gamit sa sala at naligo na rin ako. never pang lumabas ng kwarto si Rann. tsss.
3:30 na at ready na ako. I brought some clothes dahil balak kong magsleep over na rin doon. kumatok ako sa kwarto nya para magpaalam. Mamaya sabihin na naman niyang angbasto ko noh.
Akmang kakatok ako at palabas na rin siya. bihis na bihis.
“saan ka pupunta?”tanong ko sa kanya.
“ikaw?”
“ako ang naunang nagtanong…”
“ako ang may-ari ng bahay…”she smirked. At sumandal pa sa gilid ng pinto.
“kena Aryana….”
“maaga pa ah…diba 8:00 yun?”
“malayo ang byahe..ayokong gabihin…”
Tumango lang siya at nilampasan ako. “hindi ka aalis…”
“grabe naman?! kaibigan ko yun..saka uuwi naman ako bukas ah…hindi mo ako pagmamay-ari takeo!”
Nakababa na siya ng hagdan at nilingon ako.”yeah I know… e sa ayoko ngang pumunta ka…” kinuha niya yung isang upuan at naupo sa main door. “a..yo…ko………”
Nagpunta rin ako sa pintuan sa may kusina. pero nakalock yung mula sa loob, PADLOCK. >__ so malamang hindi nito gagawin. “so? Kiss me or stay?”
“where?”she desperately asked.
Itinuro ko ang labi ko. I smirked.
Walang anu-ano ay lumapit siya at hinawakan ang magkabilang pisngi ko. Naglapat ang aming mga labi. Did I really felt my heartbeat skipped? Angbilis bilis ng t***k ng puso ko. this isn’t how I feel when I kiss Melo nor Rai. STEADY LANG YUNG KISS pero bakit angbilis ng kaba ko. her lips is so soft. The feeling is so familiar. Damn. kaibigan ko lang ba talaga tong kaharap ko. napapikit ako and it felt so light.
(-.-)—me
“oh?? hinalikan na kita…”
Sh*t nakakahiya. Nakapikit pa rin ako.
She’s so serious.”what now? Kulang pa ba? aalis na ako…”hinawi niya ako sa pintuan.
“im going with you…”
ASTIN’s pov
Ininuhan ko na siya palabas dahil ang-iinit na ang pisngi ko. tsss. napunta yata sa ulo ko lahat ng dugo ko.
“I’m going with you…”narinig kong sinabi niya.
papalabas na ako ng gate at nilingon ko siya.“akala ko ba tinatamad ka?”
“akala ko rin e..”she casually answered. Nilock niya yung gate at pinakbuksan ako ng pinto.”huwag kang lalayo sa akin mamaya…”
“duh..bahay yung pupuntahan natin…”
Ngumiti ito at nagmaneho.
“where are we going?”
Hinawi niya ulit ang buhok niya. “despidida…”
“hindi ito yung way papunta sa bahay nila…”
“yeah I know…”
Angdami pa niyang stop overs. Bumili pa siya ng drinks at foods. Binilhan niya rin ako ng pizza. Whoah. Napatawag ko na siya talaga sa pambubueset niya kanina. Itinigil niya ang kotse sa tapag ng bar. 6:00 na. Marami na ring nakapark na mga sasakyan doon. “dito na lang natin icelebrate ang despidida…”
“ok lang???”
She nodded.”tinawagan ko na si Sachiko kanina at ininform ko na rin si Aryana. Pakiramdam ko kasi may utang na loob ako sa kanya…”
ULOL. Malamang meron. Siya lang kaya kakampi ko noon dahil iniwan mo ako. siya yung lagging nagpapaalala sa akin na ipaglabas kita kaya dapat lang na maging mabait ka sa kanya kahit for the last time noh.
“let’s go?”yaya ko sa kanya.”I miss her already e…”
“who?”
“aryana…. Sino pa!”
“ah…”bumaba muna siya.”saglit lang…”saka siya patakbong lumipat sa side ko at binuksan yung pinto.
“mabait ka rin minsan noh?”
“kiss ulit???”devil smile niya.
I smirked. And kissed her right cheek.”thanks…”saka ko tinapik sa kaliwang braso.”pasok na ako… enjoy ka rin ha? pag nawala ka sa dami ng bisita tawagan mo ako…”
Binilisan ko kayang naglakad. Nakakahiya ba yung ginawa ko? wala akong pakialam. Mamaya magbabago na naman ang mood niya e. baka galit na Rann na naman ang makasalamuha ko.
Sino ba yung flirty? Ako o siya. nakadalawang nakaw na halik na ako ah. Pero hindi naman nakaw yung kasi request niya. hihi. tinapik-tapik ko yung magkabilang pisngi ko.
Tuloy-tuloy lang ako sa paglalakad. Nabunggo ko ang isang bulto ng lalaki.
“on a hurry?”
Ahy mali.boses babae e. pag-angat ko ng mukha ko ay si Sachiko flashing her smile. “sorry…”hingi ko ng tawad dito.
“you’re blushing….”hawi niya sa buhok ko.Diyos Sachiko tigil-tigilan mo yan at kasunod ko yung monster s***h amnesia girl ko s***h mahal ko s***h na dalawang beses kong hinalikan ngayon lang.”where’s takeo?”
“too focus and you didn’t even notice me?”narinig kong sabay ni Rann.
Nagwave hi si Sachiko sa kanya.”hi cuz…Ogenki desu ka."
“fine….”tipid lang na sagot ni Rann.
“are you two really okay?”
Tumango lang ako.
“why?”tugon naman ni rann sa kanya.
Naku. Ito na naman po tayo.
“nothing…someone’s looking for you..she’s inside…”
“who?”
“you’re blue eyed chic cuz….”Sachiko grinned.
Nagkatinginan kami ni Rann. she looks so worried. For what? Anong problema kung andito rin yung melody na yun?
Hinawakan niya ako sa kaliwang kamay at niyaya nang pumasok.”tara na…”
Pero ganun rin ang ginawa ni Sachiko sa kanang kamay ko.
“cuz….not now….”Sachiko said seriously.
“let go….”tiim bagang na utos ni Rann kay Sachiko.
Umiling lang si ito sa kanya.”fix things first… Rai called last night… she told me everything…please don’t make these more complicated…”
Walang nagawa si rann kundi ang bitiwan ako at pumasok na sa bar. Hawak-hawak pa rin ni Sachiko ang kamay ko. “sorry… I didn’t know melo’s coming…”
I just nodded.”they need to talk I guess….”saka na rin ako pumasok. Hinanap ko na si Aryana at nag iba naming mga kaibigan.
---