Status: in FLIRTationships

17

SIF 17

ASTIN’s pov

Pagkagising ko ay nakatunghay sa akin si rann na nakaupo sa kama ko. hinawi niya ang buhok sa aking mukha and smiled.”goodmorning eve Justine borja…”

“morning…”punas-punas ko sa mga mata ko. trying to wipe away my sleepy mood.”anong oras ka nakauwi?”saka ako naupo.

“ngayon ngayon lang…”tugon niya.”I need to go back to the hospital…”

“huh?ano bang nangyari?”

“naglaslas si melo…”bahagya siyagn tumigil.”dahil sa akin…”she worriedly said.”kailangan ko siyang balikan dun…”

“kung ayoko?”I bluntly said.

“astin…buhay niya ang nakataya dito..hindi kakayanin ng konsensya ko…”

Hindi ko siya inimik.

Hinawakan niya ang mga kamay ko and looked into my eyes.”pag maayos na siya aayusin ko rin yung sa atin…naguguluhan ako..pero ramdam kong hindi ka lang basta-basta isang kaibigan lang noon astin…”

“geh na..puntahan mo na siya…”saka ako tumayo at nagtungo sa ibaba. Naalibadbaran ako sa mood niya na feeling hero kay MElo.

Sumunod rin pala siya sa akin.”hon…”

Nilingon ko siya.”rann…bakit mo ako tinatawag na hon??? Dahil ba nabasa mo sa phone?? if you don’t really wanna call me that way huwag mo na lang uulit-ulitin tutal hindi mo naman ako naalala diba? you just know me by my name..at wala na..”

Natahimik naman siya.

“see? Hanggang pangalan lang…lahat ng bagay na ginagawa mo pakiramdam ko napipiitan ka lang gawin…”panunumbat ko sa kanya. “yan… yang nangyari kay Melo…sigurado akong lalambot na naman ang puso mo tapos hindi mo na naman siya kayang bitawan….”

Bigla niya akong hinila at ikinulong sa yakap niya.”you’re voice is so irritating…just shut up and let me fix this….”bulong niya sa akin.

Kumalas ako sa pagkakayakap niya.”rann…uuwi na ako mamaya…wala na rin akong gagawin dito ei..”

Ginagap niya ang magkabilang pisngi ko.”please stay?”

Umiling ako.”kailangan ka ni melo…”

“ikaw ba hindi mo ako kailangan?”

“hindi naman ako naglaslas diba?”I put a weak smile.

“astin naman e…”

I just leaned lazily on her.my left ear on hearing her heartbeat.”magulo ang sitwasyon natin rann… I don’t know if this is sincere..or we are just flirting..”

I felt her hands on my back giving me hug.”but we never did it…”she chuckled.

Bigla akong kumalas sa yakap niya. “did what?!”I eyed her.

She grinned.”nothing…”then pi-nat niya ang ulo ko.”alam mo ba kung gaano kahirap sa akin na pigiling angkinin ka nung gabing yon?”

O_O—yan ako….

She then pinched my nose.”pinasakit mo ang ulo ko astin…”

“kasalanan ko pa ba yun? I hate you..puntahan mo na si melo…mag-iempake na rin ako..uuwi na ako…”naiinis kong tugon sa kanya.

Sunod-sunod na pagring ng phone niya ang nagpaingay sa buong kabahayan.

“kailangan talaga full volume?”

Sinagot naman niya iyon infront of me. mama ni melo yung tumawag. Hindi kasi niya binitawan ang mga kamay ko kaya hindi ko na nagawang lumayo.

“bukas na lang daw ako bumalik dun…”

“mamaya uuwi na ako….”

“astin…”

Hindi ko na siya pinakinggan at nagtuloy sa kusina. naghain na akong almusal namin. wala pa ring imikan sa hapag kainan.

Hindi naman rin niya kasalanan kong sobra siyang mahal ni melo pero yung maglaslas?katangahan nay un noh. tinitigan ko siya.

She gave me that blank stare.

“anong nakita ni melo sayo at naglaslas siya?”

She shrugged her shoulders.”kung ano man yun hindi ako natutuwa…”

Pagod na pagod ang tingin ng mga mata niya. hindi na niya siguro nagawang makaidlip sa hospital.”you wanna rest?”

“sana…”

“matulog ka muna…maaga pa naman..ihatid mo na lang ako mamaya…”

she nodded and headed upstairs.

After kong magbreakfast ay naglinis rin ako ng konti. Nang makatipid-tipid naman siya sa mga binabayaran niya noh. weekly kasi siyang nagbabayad sa tagalinis niya dito. ako libre.KISS LANG PWEDE NA.hehe.just kidding.

I check on the clock hanged on the kitchen and it’s already a quarter to eleven. Hindi ko na namalayan ang takbo ng oras sa pagbubusy-busyhan ko. psh.

Ininform ko na rin si mama na uuwi na ako mamayang hapon. Di man lang nagreply anong klaseng ina siya.hehe.just kidding.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay naratnan kong nakadapa si rann at nahihimbing na. sa kwarto ko pa talaga naisipan matulog ah. Di bale na nga bahay naman niya to. Maayos na rin ang mga damit ko. empake mode na lang pati mga gadgets na dinala ko dito.

I sat on my bed. Gumalaw si rann at napatalikod siya. tinabihan ko siya and hug her from behind. My arm over her waist holding her left hand and  My head leaning on her nape. I could smell her scent.

Hinigpitan ko pa ang pagyakap ko sa kanya as if hindi na to mauulit. “I love you rann… tayo na lang ulit” I close my eyes at nandaling nanatili sa tabi niya.

TAKEO’s pov

Nakapikit lang ako naulinigan ko lang si astin na nag-iempake ng mga gamit niya. naramdaman ko ang paghiga niya sa tabi ko. nagkunware lang akong tulog habang nakayakap siya sa akin.

Pag gumalaw ako baka bigla niyang bawiin yung yakap niya. gusto ko ganito lang kami kalapit sa isa’t-isa.

I can feel her breath on my nape. So warm. Felt shivered all over my body. Humigpit ang yakap niya sa akin. I smiled in my mind.

I heard her whispered. “I love you rann… tayo na lang ulit”

kami na lang ulit? my heart skipped a beat upon hearing her saying she loves me…

“I love you… I love you.. I love you…” she repeatedly said softly.

Nanatili siyang nakayakap sa akin nang ilang sandal. Tuluyan na niyang tinanggal ang pagkakayakap sa akin at umahon sa kama. At ang pagbukas at pagsara na lang ng pinto ang narinig ko.

Mahal niya ako? Napatitig ako sa kisame and felt my heart beats so fast. Parang pinipitik rin ang ulo ko sa sakit.

Devil idea in my mind nang napatingin ako sa mga inempake niyang mga gamit niya. ikinalat ko iyong sa kwarto. Hoho. Sige.tapos dito tapon diyan ng mga damit niya. itinago ko rin yung ilang gadgets.

Bumukas ang pinto at iniluwa nun si astin.

O_O—ako.

nakatuwalya lang pero nakakunot ang noo niya sa naratnan niyang kalat.”anong ginawa mo na naman!!!”

hindi ako nakaimik. Nakatingin lang ako sa kanya.

narealize niya yatang nakatitig lang ako sa kanya kaya mas nagsungit na naman siya.”hoy rann.bakit mo ikinalat yung mga gamit ko? grabe ka.! Pakialamera ka sobra…!!!”

“tsss…”I stood at hindi ako magpapatalo sa kanya.”e bakit ikaw?! Nung sinira mo yung puzzle nun.pinagalitan ba kita? hindi naman diba?!’

I don’t know kung anong reaksyon yung nakita ko sa kanya pero nakatitig lang siya sa akin.”ulitin mo nga yung sinabi mo?”

“wala…ayoko nga! saka magdamit ka na nga…nahihirapan akong kausapin ka ng nakatuwalya lang…”saka ako lumabas ng kwarto niya. psssh. Hindi na lang kasi nagdala ng damit sa bayo alam na ngang nasa kwarto niya ako ahy. Tss.kainis! kainis yung pakiramdam na parang gusto ko siyang ikulong sa mga yakap ko.

ASTIN’s pov

OO na mas mahirap yung ginawa ko sa puzzle noon. Unti-unti na siguro naalala niya yung ilang pangyayari sa nakaraan.

Pero mas natawa lang ako sa ekspresyon ng mukha niya nung Makita akong nakatuwalya lang. namawis pa yata siya. tapos namula na naman siya.

Sa dami ng naging chics niya nakuha pa niyang magblush sa harapan ko? hainaku.

Pinuilot ko yung mga kinalat niyang gamit. Then she came knocking on the door. Magsubukan tayo rann. hindi pa ako nagbihis at pinagbuksan ko siya ng pinto.

I smirked.”oh hindi ka pa ba nagsawang titigan ako?”

Na-stunned na naman siya. but still manage to com in.

“basta basta ka na naman pumapasok. Anong kailangan mo?”

“phone ko.”tipid niyang sagot at hinanap yung phone niya sa ulunan ng kama.”sige…”iwas niya ng tingin sa akin.

Halla. Ang-awkward ban g feeling rann?sabi ko sa isip ko. pero yung mukha niya kasi pulang-pula na.

“magbihis ka nga…”nairita niyang utos sa akin.

“bihisan mo ko..”natatawa ko naman tugon sa kanya.

“hindi ako marunong magbihis ng iba…I undress them…”

Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. undress them? Inis o selos astin? psssh. Ilan na ba ang nahubaran ng babaeng to at kailangan pa niyang ipagmalaki sa akin. demnshit.

Ganun ha? I came closet at put my arms over her shoulders our lips an inch closer.” So you wanna do the same with me?” I grinned at her.

Napaatras siya ng kaunti sa ginawa ko but I still have my hold on her.

“baka magsisi ka….”she uttered.

“I love the way you blush….”and kissed her right cheek.and smirked.”angpula mo rann..grabe...”pinalo ko siya sa balikat at kinuha yung damit na isusuot ko.”sige na.. bihis na ako…uuwi na ako mamaya…”

Sa banyo na ako magbibihis dahil parang walang balak umalis ng kwarto ko tong amnesia girl ko. akmang lalabas na ako ng niyakap niya ako mula sa likuran.

“stay…I don’t want you to go astin….” napasinghap ako sa pagyakap niya at sa pagdampi ng hininga niya sa balikat ko.”please stay…” I face her. idinikit niya ang noo niya sa noo ko.”astin…huwag mo akong iiwan oh…”she then gave me a long smack kiss at the side of my lips. Muli napasinghap ako sa halik niya. I held on her waist.

She stared at me. and kiss my neck. Tsss. shivers on my body. “rann…”

Her kisses deepen I felt her sucking my skin. Damn! ayoko ng kissmark pero hindi ko ring maintindihan ang sarrili ko at hinayaan ko lang siya.

Her lips went back to mine. She kissed me passionately as I open my lips. Our hands are restless exploring each others body. I felt my towel fall freely into the floor. She pulled me and her right hand tracing my spine.

I am so restless! She’s making me feel restless. What’s important for me now is us. I am willing to give her everything. My heart and my soul.

We never realize how we got into the bed. her tongue traces every part her hands had touch. By body curves as her tongue touches every sensitive part of my nakedness. My hands are brushing her hair in ecstasy. I love what she’s doing. Our moans all over the room.

Her tongue slowly tracing from my neck moving down and nibbling on me. She stops when she got into my tummy and raised her head staring at me.

I held on face.”own my body rann….”

She smiled and went on.

My body shivered as she devoured me. all of me.

I gave in. im hers. All hers. She came on top and kiss my forehead. “I love you eva Justine borja…”then she lies next to me. her right elbow under my head. she held on my hand tightly. “astin…”

Sumiksik ako sa kanya.”hmmmm?”

“bukas ka na umuwi oh…”

Inangat ko ang mukha ko to face her“gago..pinagod mo ako para di ako makauwi noh?”

Halla nagblush na naman.”huwag mo akong titigan kasi!”kinuha niya yung kumot at nagtakip hanggang ulo.

Hinila koi ton.”hoy ikaw… sa dami ng marks na iniwan mo sa akin mahihiya ka pa?!”

Ginagap ko siya sa magkabilang mukha at ipinilig-pilig iyon.”ano baaa…”reklamo niya.

I grinned at her. “style mo honey…”

She pulled me into a hug.”sleep tayo….”

Then my phone rang. inabot niya iyon sa may ibabaw ng drawer kumunot ang noo niya nang makitang si Sachiko yung tumatawag.

Inilahad ko ang kamay ko sa kanya.

Umiling siya.

I eyed her.”baka importante?”

She sighed. But smirked. She clicked on answer button…”hello cuz…ah yeap..why?? kei…she’s asleep…bye…”

“pangalawang beses mo nang ginawa yun ha….”

“kahit tatluhin ko pa….”hinawi niya yung buhok ko.”matulog ka na…I love you”

“you love me because???’

‘because I just love you….kahit hindi ka maalala ng isip ko… naalala ka nito…”turo niya sa puso niya.

I have my smiles as I went to sleep. Hugging her tight and contented with what had happened. I made love to her. and I wouldn’t regret it.

But still thoughts of MElo still bothers me a lot. Ano pa bang kaya niyang gawin para makuha ang atensyon ni Rann.

----

----

Isang linggo na ang lumipas. Andito na ako sa bahay namin ngayon. things are so messed up. SO MESSED UP. TT_TT

“eva kakain na….”

“mamaya na lang ako kakain…”tugon ko sa kanila mula sa kwarto ko.

Pero pumasok pa rin siya ng kwarto ko.”huwag na huwag mong sasabihing nagdadiet ka…”

Naupo lang ako yakap-yakap ang unan ko.”hindi naman e. wala lang akong gana…”

“eva… nagpaliwanag naman na siya diba?”

I nodded.

May nalalaman pa siyang fix fix things pero isang linggo na siyang nakena melody. Ang sabi ni Sachiko tinurn down niya yung alok ng review center dahil may need ring ipaayos sa kanya ang tito hajime nila. god! Angdaming nagiging hadlang sa amin.

Ito na ba yung mga signs mo na hindi kami para sa isa’t-isa?

“ano?kakain ka ba?”

Umiling ako ulit.

Lumabas na rin siya ng kwarto. I just check on my phone kung nagkamaling magtext si rann. pero wala ne isa. Damn lang. kahit hi wala???

Oh kahit iinform man lang niya ako na HOY…PATAY NA AKO..GUSTO MONG PUMUNTA SA LAMAY KO?

Psh. Nakakainis.. pati yung magaling niyang pinsan hindi ko makuhanan ng matinong sagot.

Nung hinatid niya ako tumawag ang magulang ni melo. Kailangan daw niya itong puntahan ulit sa hospital at mula noon naging madalang ang pagpapadala niya ng texts sa akin.

Nakikita ko na lang sa sss niya yung ilang pics nila ni melo na parang angsaya nila.

Damn Rann. hindi ko maintindihan yung mga pinaggagagawa mo ngayon. mahal naman daw niya ako pero kailangan pa siya ni melo ngayon.

Baka tuluyan nang magpakamatay yung tao. Urghhhhhhhh..kainis! dapat panagutan niya ako. >_< kung makapagsalita naman noh. hoho.

Maglalakad lakad lang muna ako. paglabas ko ng gate ay kotse ni Sachiko ang bumungad sa akin.

“hello maam astin…”ngiti niya.

“what brought you here?”

“nothing…I just miss my cousin in law…”she smiled.

“cousin in law???who? melody?”Ismid ko sa kanya.

“damn….”hinila niya ako papunta sa kabilang side ng kotse.”forgive takeo ei…she's just busy…”

“with melo..the suicidal flirt?”

“bitter…”smirked niya.”she hasn’t called you I guess?”

I nodded.”she’s so damn stupid….”

“but you miss my damn stupid cousin…”tatawa tawa niyang tugon sa akin.

I eyed her. e totoo naman kasi miss ko yung pinsan niya. TT_TT

“she’s still in melo’s place with her parents…they gonna go to US tonight…I don’t know if takeo’s coming…she hasn’t called me either…I think she’s being blackmailed by melo…”

----