16
2949 Words
SIF 16
ASTIN’s POV
BORING. Yan ang magandang description ng araw na to. Nagising akong wala na si Rann sa bahay. Opening nga pala ng bar mamayang gabi at ngayong lang niya naisipang tulungan si Sachiko.
Psg.huwag daw umalis ng bahay. Ne hindi man lang ako ininvite sa opening ng bar.>__>>hello….(I said in lazy voice.para isipin niyang natulog ako.>_>>oo…
(why didn’t you reply?!)
Hala. Kung makasigaw siya parang napakaimportante ng text niya. pero tinatablan kasi ako ng kilig ngayon e. god rann. alam mo ba ang epekto ng ginagawa mo ngayon.
(hey? Still there?)
>>yap…sorry… I just woke up… (nagsinungaling na naman ako.hays.)
(ok..eat your lunch…)
>>>so bossy…tinatamad ako, nakakalungkot kumain mag-isa noh…
Nag-beep na yung call niya at naputol na. psh. Siya na ang mayaman na madalas maubusan ng load. Psh. Kumain na ako actually. Gusto ko lang siyang mag-alala ng konti.
Itinulog ko na lang ulit sa may sofa since wala namang gaanong gagawin na.
[[ “hoy….”tapik sa akin ng isang bata. Nasa mcdo daw ako.
Kung maka-hoy naman tong batang to parang magka-edad lang kami e. hinila-hila pa niya yung kaliwang braso ko. she’s about 10 years old. Wearing a green jumpersuit at Nakasuot ng malaking salamin.”bakit?”
“buy me a sundae…”she said.
Utosera rin? iba na talaga ang mga bata ngayon. tinitigan ko lang siya. may kahawig tong batang to.
“ano na? bili mo ako ng ice sundae.”she was about to cry habang hila-hila ang braso ko.”ano naaaaa????? Asstiiiiiiinnnnnn….”]]
Napabalikwat ako ng bangon. At namulatan ko si Rann na nakatunghay lang sa akin. “tulog mantika ka lagi..kanina pa kita ginigising…”naka-green siya at suot yung malaki niyang salamin.”natulog ka ng hindi naglalunch?”
Napangiti lang ako. kamukha niya kasi yung bata sa panaginip ko.
“and what’s that smile for?”she seriously said.
Umiling ako.”bakit ka nandito? Diba dapat tinutulungan mo yung pinsan mo?”
Kumunot na naman ang noo niya.”why so concern with her…”
Halla. She sounds jealous again.
“tumayo ka na diyan.”utos niya. at nagtungo sa kusina.
Sumunod na rin ako sa kanya. nakahain na ang pagkain. Yun nga lang pizza at mga pika-pika lang. meryenda na to oh.
“sensya na… yan malapit sa bar kanina e..kaya yan ang binili ko…”iniatras niya yung upuan para sa akin.”dito ka na lang…”
Weird ng rann na to ngayon.. bago pa man rin siya nakapunta sa upuan niya ay hinawakan ko siya sa kanang braso niya.”you’re weird…anong nakain mo?”
She just smiled.”nothing? hindi ba pwedeng maging mabait kahit minsan?”
Binitiwan ko na lang siya. bahala nga siya. pero eenjoyin ko tong mga pagkain na binili niya. nagutom ako sa pagtulog ko ah dala na rin ng pagod.
“gusto mo ng juice?”alok niya sa akin.
“water please…”ngiti ko lang. tumayo naman siya at kumuha ng tubig sa ref. prinsesa lang ang pagtrato niya sa akin? mas nakakakaba ang ganito e. aalis na naman ba tong babaeng to.
“yan oh…”nilapag niya sa tabi ko yung baso ng tubig.”kain ka lang..”nagpangalumbaba pa siya.
“ikaw? Hindi ka kakain?”
Umiling siya.”binili ko yan para sayo e..ubusin mo…”
Angdami nito para ubusin ko noh. anong akala niya sa akin naman.
“geh na..kain ka lang…”
Ibinaba ko yung pizza.”ayoko na….”irap ko sa kanya.saka ako tumayo.
“ui…ano na naman bang sinabi ko?bakit nabadtrip ka na naman….”sunod niya sa akin sa sala.
Padabog akong umupo at niyakap yung throw pillow.” I hate it when you’re like this…”I pouted.
Tumabi naman siya sa akin.”huh? lahat ng lang ng gagawin ko maiinis ka..san ako lulugar?”
Tinitigan ko alng siya.”why are you doing this?”
“gusto ko lang…sabi mo hindi ka naglunch..kaya umuwi ako…tapos ayaw mo namang kumain…”
Kasi rann. sabi nila pag sobrang saya may kapalit na matinding kalungkutan kaya natatakot akong ganito ka sa akin ngayon.
“ano? Kain ka muna…bago ako bumalik sa bar…”
“ayoko na…busog na ako…”
“o?anong gusto mong gawin ngayon? do you wanna go with me?”
“sa bar?diba ayaw mong pumunta ako dun?”
“nabobored ka na e…”
Napapangiti na lang ako sa isip ko habang nakatitig sa kanya. mas bagay talaga niya yung salamin niya kesa sa contact lens na yun.
“ah wait….”sabay akyat niya sa room niya.
Nakakatuwa lang yung set up namin ngayon. para kasing yung dating rann ang kasama ko. madalas niya pagbigyan ang mga bagay na gusto ko. kahit hindi ko sinasabi parang nasesense lang niya. just like kanina. Gusto ko lang kasi siyang kasabay kumain sana tapos umuwi siya. psh. Sana ganito na lang palagi.
Pagbalik niya ay may dala-dala siyang maliit na box at inabot sa akin. “isuot mo sa akin ulit…”
Pagbukas ko nung box bumungad sa akin yung hikaw na binigay ko sa kanya dati.
She smiled.”nung nakita ko yung picture hinanap ko yung jewelry box na binigay ni tita sa akin. hindi ako sigurado kung kasama yan dun. Pero nakaseparate box pala sa sa ilalim. Maybe I kept it.”nagshrugged siya ng shoulders niya.”hindi ko alam. Akala ko nga parang yung mga telenovela sa tv na pag may nakitang importante sa past e maalala na yung mga nakaraan nila….”
Kinuha ko yung hikaw at umayos siyang patagilis sa akin at inilapit ang kaliwang side niya. hinawi ko yung buhok na humaharang sa tainga niya.”pero hindi ganun ang nangyayari sa buhay…hindi sapat ang hikaw para maalala mo yung nakaraan mo…”and lock it.”yan… looks good….”
Umiling siya.”looks better…”
Sus. Kung magpakilig tong Hapon na to e. sinuklay suklay na naman niya yung buhok niya gamit ang mga daliri niya.”avoid doing that…ganyan ganyan ka magpacute noon e…”
“effective ba?”pangbibiro na naman niya.
Inirapan ko nga siya. OO!! EFFECTIVE! Sigaw ng utak ko. ipinalo ko yung throw pullow sa pagmumukha niya.”saksakak ka ng kapal ng mukha ray anne jhi!!”
Makailang beses ko rin siya pinalo at ilag siya ng ilag until she caught my hand. Nabalot kami ng katahimikan coz I can’t stand her stares.”sama ka mamaya…pero huwag kang didikit-dikit kay Sachiko…”
----
TAKEO’s pov
The bar is almost ready for tonight. Nagamit nga ni Sachiko yung pagiging chiboi niya kasi marami daw siyang girl friends na pupunta. I also have some friends that I invited. may local band rin ang bar. Pero sinigurado naming quality we wanna promote local talents naman.
Kasalukuyan nagpapahinga si astin sa kwarto niya. ako naman browse browse lang sa net ang ginawa ko.
OL rin pala si PJ. Ma-pm nga.
Me: hey..thanaks!
Agad rin naman siyang nagreply.
Him:welcome…medyo mahaba yung kodigo na yun pero effective ba?
Me: oo yata… binasa ko lang yung iba…pero hindi ko pa kasi tapos…
Him: ah oo pala…nakalimutan ko…sabi niya nung hinalikan mo daw siya nung lasi ka…
>__
But when we are apart, I feel it too
And no matter what I do, I feel the pain
with or without you
(hey..yeah)
Baby I don't understand
Just why we can't be lovers
Things are getting out of hand
Trying too much, but baby we can't win
Sinabayan pa niya ng mga dance moves niyang mas nagpalakas ng tili ng mga chics niya. napapailing lang ako.
Panay pa rin ang tingin niya sa kinaroroonan namin.
Ayaw kong agawin yung moment niya. sorry cuz..i wont let you have this woman. Thank you for understanding me though.
Ngayon lang daw kasi niya haharanahin si astin nagpaalam pa sa akin. fast song pa daw para hindi ako magselos masyado. >__
It's tearin' up my heart when I'm with you
But when we are apart, I feel it too
And no matter what I do, I feel the pain
with or without you
Tearin' up my heart and soul
We're apart I feel it too
and no matter what I do, I feel the pain
With or without you
Tearin' up my heart and soul (alright)
We're apart I feel it too (I feel it too)
and no matter what I do, I feel the pain
With or without you
It's tearin' up my heart (tearin' up my heart and soul) when I'm with you
But when we are apart, I feel it too (we're apart I feel it too)
And no matter what I do, I feel the pain
with or without you
And no matter what I do, I feel the pain
With or without you
Sabay turo niya kay astin.
Palakpakan naman yung mga costumers at sumigaw pa ng more pero bumaba na si Sachiko.
“adik na Sachiko…”uttered astin.
“akala ko hindi mo nagets…”tugon ko sa kanya.
Umirap siya paharap sa akin.”and you’re so cool there?”
“anong gusto mong gawin ko?suntukin siya? saka hindi na niya uulitin yan…”
Angyabang pa ni Sachiko na kumakaway-kaway sa mga nadadaan niyang costumers habang papalapit sa amin. nag-apir kaming dalawan.”good job cuz…”
‘thanks…”tugon niya.”watcha say astin?”
Astin eyed her. tatawa-tawa lang ito at naupo sa tabi ko. ABA! ABUSO NA PAG SA TABI PA NI ASTIN SIYA UUPO NOH.
Nagyaya si Sachiko sa office. Bahala na sina PJ sa pag-entertain dito. kanya-kanyang hanap ng upuan.
“cuz… tito hajime called..you need to go back to japan…”bungad ni sachiko.
“itsu?” (when)tanong ko sa kanya.
“no alien talk please?”masungit na sabat ni astin.
“sorry…”hingi ko ng tawad.
“first day of May.”
“seriously? But I have my job already..can’t he just call kazumi?”
Nag-shrugged ng balikat si Sachiko.”try to call him…”
Tumango lang ako. bumaling sa akin si astin.”you’re leaving again?”
Sasagot pa sana ako pero biglang nagring ang phone ko. sino naman ang tatawag sa ganitong oras ng gabi no?
Check on it.
Nag-faflash ang image ni Melo.
ASTIN’s pov
Babalik na naman ng Japan si rann? .”you’re leaving again?” I sadly asked her.
She puzzledly looked at me and when she was about to answer may tumawag sa akin. I somehow got a glance on it and its flashing melo’s picture.
“hello…po??sige po…papunta na po ako diyan….”agad niyang ibinababa ang tawag.
Suddenly she became so worried.”cuz… I need to go…”paalam niya kay Sachiko saka siya bumaling sa akin.”hon..magpahatid ka na kay Sachiko ha? I’ll come home as soon as possible…pupuntahan ko lang si melo….”then gave me a kiss on my forehead.
Aalis n asana siya pero pinigilan ko siya sa kaliwang braso.”don’t go…”I jealously said.
She just smiled.”don’t worry… uuwi ako..i will explain it later…”she gave me a quick kiss on my right cheek.”take care huh?”
Binitawan ko ang braso niya at tumango.”dirve safely rann….”
Sumaludo lang siya at lumabas.
Nagpahatid na ako kay Sachiko minutes after she left. Im worried hindi pa siya nagtetext mula ng umalis siya.
“are you okay?”she asked.
I nodded.
“don’t worry… she said she’ll be back right?”
Hindi naman yun ang piang-aalala ko e yung pagbalik ni sa japan. Psh. Galit pa rin ba sa akin ang tito niya at pinapabalik na siya ng Japan. TT_TT
----
- Writer
