Uçurum kenarındaki esinti saçlarını geriye savurarak elbisesinin aralarından sızıyordu. Kollarını uçuruma doğru açarak uçmak istediğinde arkasını döndü, kanlar içinde yatan Furkan’ın cansız bedenini görmüştü. Baygındı, hızla koşarak zifiri karanlık gecede adımlarını dikkatlice atmaya çalıştı ve Furkan’ın yanına ulaştı.
“Furkan!” dedi başını dizlerinin üzerine alırken. Haykırdı.
“Furkan!”
Rüzgar delicesine eserek onları başka yere savurmak üzereyken, nefesi kesildi. O an için nefes alamadı.
Yattığı yerden hızlıca kalkarak doğrulduğunda, gecenin karanlığına gözlerini açtı. Odanın içi kapkaranlıktı. Kendisini sakinleştirmek için tutan eller, hafifçe sarstı.
“Kabus gördün. Kendine gel.”
Yüzü kireç gibi olmuştu. Furkan’ın ölüm sahneleri ne zaman zihninin derinliklerinden kaybo
