Chapter 08
Malia Shanaya Torres
LUMIPAS ang dalawang araw, at hindi nagbago ang trato ni Adrian sa akin, cold, distant, parang wala lang talaga siyang pakialam sa akin. Ang masakit, sa akin lang siya gano'n. Sa iba, normal lang siya, professional, minsan pa nga may ngiti sa labi niya. Pero kapag ako, para akong invisible o worse, parang istorbo lang sa paningin niya.
Still, I chose to be nice. Hindi ko siya tinapatan ng lamig, kasi what for? Mas mapapagod lang ako.
Tulad ngayon, sinama niya ako sa isang medical mission sa isang barangay. Kung tutuosin, ginawa niya akong utusan, kuha ng gamit, bitbit dito, abot doon, paikot-ikot parang trumpo. Pero imbes na magreklamo, I found myself actually enjoying it. Ang daming tao, ang daming kwento. Mga nanay na nag-aalala para sa anak nila, mata
