Chapter 88
MCKENZIE
PAGKATAPOS naming mag-usap ni Lani tungkol sa dapat niyang sabihin kapag pumunta si Malia mamaya sa ospital, nakita ko ang paraan ng pagyuko niya, 'yung paghingi niya ng sorry na halos pabulong, parang natatakot na baka sumabog ako sa galit. Pero wala akong oras para doon. Hindi ko kailangan ang apology niya.
Ang kailangan ko... ay ang harapin si Malia.
At marinig mula sa kanya mismo ang mga sagot sa tanong ko na bakit.
Humugot ako ng malalim na paghinga bago bumalik sa imaging area. Pagdating ko doon, sakto namang lumabas ang technician. Kasunod nito ang tatlong nurse at ang ama ko, ang doktor ng anak ko, parehong seryosong nakaalalay habang inilalabas si Maeve mula sa CT room.
Nakahiga ang anak ko sa stretcher—mahina, medyo maputla. Naka-close ang mata niya, ra
