"Her geçen yıl birer birer masadan ayrılıyor dostlar..."🥀
Evimin basamaklarına geldiğimde beni eve bırakan Bilge ve eşi Cemal'e dönüp el salladım. Kısa mesafe de olsa bırakalım diye ısrar etmişlerdi. Arabanın girişten uzaklaştığını görünce kapıyı anahtarla açtım. Mutfağa kadar uzanan koridorda ilerlerken gözlerim annemi arıyordu. Bugün Yusuf ile yaşadığım her şeyin sebebi annemdi. Bu ayrıntıyı unutmamıştım tabiki.
Mutfağın kapısından baktığımda ocakta kaynayan suya çarptı gözüm. Altını kısıp anneme seslendim ona kızmakta kararlı olduğum için.
-Anne!
Bu kadın beni bazen deli ediyordu. Ablamdan bu yana daha hassas davransam da ara sıra böyle kızdırıyordu işte. Kurduğu kumpasın tesirinden çıkabilmiş değildim.
Ses gelmeyince üst kata doğru adımlayıp oturma odasına girdim. Televizyon açık
