Sabahında hafızam boş değildi ancak evin içinde taze kahve kokusu ile sıcak kruvasan vardı. Benim evin babamdan sonra bilmediği şeylerdi. Bana da babamı hatırlattı. Pijamalarımla çıktım odadan, salon balkonunun kapısını açmış, önüne oturmuştu. Kruvasanını yemişti, kahvesini içiyordu. Mutfakta bana da olduğunu söyledi ancak ben güneşin vurduğu balkon kapısı ağzına yerleşmeyi tercih edince kalktı yerinden, mutfağa gidip benim payımı da alıp geldi içeri. Aynı yere tam dibime oturdu, kahvemi elime tutuşturdu, kruvasanı içine batırıp ağzıma uzattı. O baktı, ben baktım. Göz göze bu kadar uzun kalanlara ne denir? A şıkkı, aşık! Kruvasanı ısırdım. Çikolatalıydı. Serotonin salgıladım son sürat. Onaylarcasına diğer elime de kruvasanı tutuşturdu, ellerini kırıntı kalmış gibi çırptı. Kahvesinden bir
