“Sevgilim,
Ne senle ne de sensiz yaşanmayan dünyanın hemen ortasındayım şimdi.
Huri’yi aldım karşıma, dürüstlük mertebesine çıkacağım diye mi nedir bilmem? İnsan kendini de anlamıyor, anlamlandıramıyor ki… İnsanların kendilerini anlamak için de bir kılavuza ihtiyaç duyduğunu şimdi fark ediyorum. Yalan söylemezsem dürüst olursam onunla aramdaki yalandan köprünün kırığına döküne baktırırız sandım.
Köprü yıkılmak üzere kaldı…
Hayatımda biri var dedim. Senden başka biri. Onunla mektuplaşıyoruz. İstanbul’da yaşıyor. Ne zaman Türkiye’ye gitsek birlikte oluyoruz, dedim. O da evli. Onun da bir başkasından çocuğu var. Boşanmak da istemiyor.
Küstü bana. Kim olsa küser de ben işte son zamanlarda Huri çok değişti diye sandım ki beni anlayacak. Anlayışla göz yaşı döktü günlerce. O ağladıkç
