Kemal, nereye gittiğimi nereden geldiğimi merak ettiyse de sormadı. İkizler acıkmıştı. Mamalarını yemelerine rağmen uykuya geçmek için emmeleri şarttı. Sofrayı İrfan hazırlayacaktı, Gül on dakika önce çıkmıştı. Utku henüz gelmemişti ama eli kulağındaydı. Biraz geç kalmıştım. Yatak odasında debelenerek uyuttum bebekleri. Utku’nun geldiğini duyduğumda sırasıyla beşiklerine taşıyordum. Bize bakmaya gelir diye umdum oyalandım. Gelmedi. Çıktığımda sofraya geçiyorlardı.
“Gel kızım,” dedi İrfan. “Uyudular mı?”
“Evet.” Yanında yer açtı. Deniz, özlemiş beni öpmek istedi. Yapardı böyle şeyler. Yanağımı uzattım ben de onu öptüm.
“Canım çekti,” dedi Kemal masadan kalkıp benim yanıma gelip o da öptü beni.
“Kıskandım!” dedi İrfan. Utku, yine sessizdi. Yemeğe başlamıştı bile. Kemal, İrfan’ı da
