Benimle konuşmak istiyormuş. Öğlene doğru erken bir saatte aradı. İrfan, bugün gelmeyecekti. Gül ikizlere aynı anda bakamayabilirdi. Kızların küçük oluşunu bahane ettim, dışarıda onlarla yapamayacağımı… Bana gelebilirdi. Utku’nun hoşuna gitmeyeceğini söyledim. Mutlak görüşmek istiyordu ama konu Kemal’di. Ben de mutlaka görüşmek istiyorum ama konu yine Kemal’di. Nasıl yapsak? Yarın İrfan gelince kızları bırakırdım. Yarın olmazdı bugün. Mutlaka. Taksiye binip ona gelsem, kapının önünden alırdı beni. Bu kızlar kaç kiloydu da ben taşıyamıyordum. O taşırdı. Benim kızlarım, Utku’dan, şakası Altay’ın dilinde. Nerede oturduğunu sordum. Sarıyer’de. Birlikte yaşadığımız evde… Oraya gitmekten çekinmek bazı meselelerin kapanmadığı anlamına gelir diye, sırf bu anlam üzerime yapışır diye, sırf bu anlama
