หลายวันต่อมา...
“อ้วก! อ้วก!” ร่างบางยืนโก่งคออาเจียนอยู่ในห้องน้ำช่วงสายของวันหลังจากตื่นนอน และมันก็เป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว หลายวันที่เธอรู้ว่าตัวเองเป็นอะไร
หญิงสาวล้างหน้าล้างตาชำระล้างร่างกายก่อนจะออกมาหาอะไรกินและนั่งดูทีวีอย่างมีความสุข เพราะทุกวันนี้เธอสบายยิ่งกว่าสบายซะอีก และไม่คิดด้วยว่าคริชกรจะยอมเธอง่ายๆ แบบนี้
“อยากได้เงินเดือนเท่าไหร่ก็เรียกมาแล้วกัน”
“เดือนละห้าหมื่น” พาฝันพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังแต่กลับไม่ได้ต้องการอย่างที่พูด เพียงแค่อยากรู้ความใจของคริชกรเท่านั้น
“เว่อร์! แม่บ้านบ้านฉันทำงานหนักกว่าเธอยังได้ไม่ถึงครึ่งเธอเลย” คริชกรที่ได้ยินก็ว่าออกมาอย่างไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่พาฝันเรียก
“แน่ใจเหรอว่าแม่บ้านนายทำงานหนักกว่าฉัน ฉันทำทั้งงานครัว งานบ้าน ซักรีดเสื้อผ้านาย เตรียมชุดให้นาย...”
“แต่ที่มากกว่านั้น นายใช้งานฉันบนเตียงอย่างหนักทุกคืน”
“.....” คริชกรถึงกับ
