Tilaok ng mga manok…
Ingay ng mga tao sa labas…
Mga humaharurot na mga sasakyan…
At sinag ng araw na nagmumula sa bintana ng apartment…
Ilan lamang ang mga bagay na iyon sa nagpagising sa mahimbing na pagkakatulog ni Beverly. Mumukat-mukat pa ang mga mata nito nang maalimpungatan. Hindi niya naalintana ang mga bagay sa paligid habang natutulog. Naging komportable naman siya. Siguro ay dahil na rin sa pagod.
“O, God. It’s already morning,” tugon niya sa sarili nang bumangon kasabay ng pag-inat ng katawan. Nilinga-linga niya ang paligid na nananatili pa ring nakaupo sa kama. Subalit nang ibaling niya ang paningin sa lugar kung saan natulog si Lance ay wala na ang binata roon.
Bigla siyang naalerto at nakaramdam ng kaunting pag-aalala. Nasaan si Lance? Pagtayo pa lang niya ay kaagad n
