Tanrı insanı ruhuna eş kıldığını bulması için yaratmıştı ?
Bazı anlar vardı tükensin istemediğin. Geçip giderken birer parça çalardı kalbinden. Onu unutmanı istemezdi , bencildi. Cam bir şişeye saklayıp boşluğa fırlatmak , kimsenin ulaşmasına izin vermemek isterdim. Sanki kimse dokunmasa hiç eskimeyecekmiş gibi hissederdim. Bitmeyecekmiş. Sonu yokmuş gibi. O mutluluk tadı hiç geçmezdi o zaman. Sadece benim olurdu.
Evrenin sınırlarına takılsa şişenin kapağı, Tanrı rahat bırakır mıydı bizi orada ? Onun iştahla pizza yemesini izlerken açlığım gitmişti. Ağzımda çevirip durduğum lokmayı yutmak istemiyordum. Pizzası bittiğinde ona pizza bırakmak gibi olağanüstü bir fikrim vardı. Kendimi biraz anne gibi biraz sevgili biraz dost biraz kardeş hissediyordum. Hayatımın büyük çoğunluğuna sahip olan
