“Bunu yapmaya çalışan tek çocuk benim sanıyordum.”
Arkamdan gelen sesle güldüm. Onu yumurtanın içine girmeye çalışırken düşündüm, komikti. Küçük bir Paul...
Sırıtan suratımla ondan tarafa döndüm. Boyunluğunu aşağı indirmişti. Gözlerimi kısıp boyunluğunu burnuna kadar kaldırdım. Soğuk parmaklarım üşümüş yanaklarına değdiğinde dokunduğum yerler alev almıştı , derince yutkundum. Ellerimi kendime çekip bana bakan kahvelerinde dolandım. Kalbim neden onu gördüğü her an tepki veriyordu ? Gözlerimi kısa bir an kapatıp bu çekimi sonlandırmaya karar verdim. Aklıma gelen fikirle cebimden telefonumu çıkarıp gösterdim. Mesaj atabilirdi. Benimle konuşması için ses tellerine ihtiyacı yoktu. Kafasını sağa sola sallayıp cebinden telefonunu çıkardı. Heyecanla ne yazdığını beklerken beni geride bırakarak
