I'm staring at him, observing what he would react, but still he's just sitting there while looking at the drawing he made.
He is an architect now and and super proud of that. The drawing he draw is entitled "The Everlasting Love" which portrays the relationship between two person that loving each other even it is so near yet so far.
Sobrang sakit na Makita siya sa ganung sitwasyon.
Sino ba Kasi ang matutuwa na iwan ka ng taong minsan pinangarap mo makasama habang buhay?
Habang patagal ng patagal, mas lalong bumibigat ang nararamdaman ko. Nakikita ko siya umiiyak pero wala akong magawa para punasan ang luha niya, luha niya na ako na Naman ang naging dahilan. Lagi nalang siya umiiyak dahil sakin.
Kitang Kita ko ang bawat patak ng luha niya habang pinag mamamasdan ang drawing niya. Dalawang tao sa loob ng ospital kung saan nakahiga ang babae sa kama habang ang lalaki Naman ay hawak hawak ang kamay niya. Yung drawing niyang yun ay ang huli naming pag uusap bago ako bawian ng buhay. I'm so sorry Rome Kung iniwan Kita ng maaga. Di man lang natupad yung mga parangarap natin, Kung Sana sinabi ko ng mas maaga ang sakit ko, naagapan pa sana at mas makakasa pa Kita ng mas matagal.
5 years na Aster simula nung mag lakbay ka mag isa, masaya ka diyan diba?. Kung binigyan man ako ng pag kakataon bumalik sa nakaraan, ikaw at ikaw parin ang pipiliin at mamamhalin ko, ikaw parin ang pipiliin ko na maging mundo ko. Miss na miss na kita at Mahal na Mahal parin Kita Aster... You will always be my world.
Pagkatapus niyang sabihin yun unti unti na siyang tumayo at ngumiti, at dahan dahan na siyang naglakad papalayo sa nitso ko.