Leyla
Daha fazla ileri gitmeden omzuna dokundum, elimin altında vücudu gerildi, başını kaldırdı, arzudan kısılmışbir çift göz, bana bakıyordu. Gözleirne nazaran yüzü solgundu zorlandığı her halinden belli..
''Yaralısın, dinlenmelisin...''
Yavaşça kalktı yerden... gömleğin önünde kırmızılık görünce elim ayağım bir birine dolaştı. Telaştan elim ayağım bir birine dolaştı, yarasına uzandım...
''Kenan bu.. kanıyor... hastaneye gidelim...!!''
Benim paniğimin aksine o gayet sakindi... Sanki kan kaybeden o değilde benim. İki eliyle omuzlarımı kavradı.
''Abartma Leyla... iyiyim, küçük bir yara. Şimdilik cezanı erteliyorum..''
Adam hala ceza diyor delirecem... Kanın görüntüsü artıkça ruhum bedenimden çekiliyormuş gibi hissettim. Kenan beni bırakıp, ceketini çıkarmayı başladı. Çeketi omuzları
