Chapter Tweleve

1144 Words

Bumaba din ang temperature niya ng tumanghali na. Halata namang wala na siyang iniinda dahil sobrang kulit na naman niya. Isa lang naman kasi ang mahirap kapag may sakit siya, iyon ay ang pakainin siya. Marami siyang ayaw. Mapili siya sa pagkain at ayaw na ayaw niya ng gulay na siyang dapat ay kinakain niya dahil iyon ang masustansiya. Palapit palang ako sa kaniya pero may lumapit na naman sa kaniya. I don't need to worry, though. I know that Duke, himself, know who owns him. Hindi ko kailangan ipangalandakan iyon dahil siya mismo ay alam iyon, sapat na sa akin iyon para Hindi magselos. They tried talking to him pero parang bato lang na nakaupo si Duke sa harapan ng lame sa ng cafeteria habang hawak hawak ang phone niya. Sumandal ako sa pinto at pinanuod silang landiin ang pagaari ko.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD