DMS: Duke's Possession

Chapter Nine

"I'm going home, Duke. Uuwi nalang ako"  iwas ko. Babangon na sana ako pero mabilis siyang umikot at nabaliktad ang sitwasyon namin. My back touched his bed and he's on my top, a few inches and we'll surely kiss, my first ever kiss. Nanlalaki ang mga mata ko.

"Duke Xyrus!" gulat kong sabi.

"Iiwas ka na naman? Iiwasan mo na naman ang nararamdaman ko? Why? Because you're scared? Hindi mo parin ba kayang tanggapin Sophia na kahit anong takbo mo hindi mo hahabulin kita? Kahit saan ka pumunta susundin kita at kahit anong iwas mo mahal na mahal kita!" pumikit ako at nilagay sa palitan namin ang dalawang kamay ko.

"H-hindi ako umiwas. Umuwi na tayo, Duke. Get off me!" pilit ko pero naramdaman ko ang kamay niyang inilayo ang mga buhok na tumatabing sa mukha ko.

"Sophia, please! Stop running! Stop it! Tama na!—"

"Sabi mo you'll do whatever I say. Get off me, Duke!" bumuntong hininga siya at pinakawalan ako. Tumayo ako at inayos ang sarili ko. Kinuha ko ang gamit ko at sinukbit sa kaliwang balikat ko.

"Why can't you just accept it, Sophia! Bakit Hindi mo nalang tanggapin na mahal kita!" giit niya parin.

Umiling ako. Hindi ko kaya. Hindi ko kayang tanggapin kasi alam ko masasaktan Lang ako. Natatakot ako sa salitang iyon. Natatakot ako kasi hindi ko alam kung sigurado ba siya sa salitang sinasabi niya.

Since bata kami ay magkasama na kami. Parati niya akong inaalagaan at ramdam ko na iba ang trato niya sa akin kaysa sa ibang kaedaran namin. Habang lumalaki ay mas lalong nahahalata ang pagbabagong iyon. Naging suplado siya. Tanging ako at ang pamilya niya nalang ang pinapansin niya. Kapag sa school ay mga teammates niya.

I know he feels something but what if it isn't love? What if dahil sa halos ako na ang kasama niyang tumatanda ay nakasanayan niya na? Nakasanayan Lang niya na mahal niya ako?

"I want to go home" mahinahon kong tugon.

Pumikit siya ng mariin at umiling. "No. Dito ka lang"

"Duke—"

"I'm in love with you. I'm so f*cking in love with you. I love you Sophia! Mahal kita. Mahal na mahal kita at ikaw lang ang mahal ko—"

"Duke Xyrus!" huminto siya pero nananatiling matigas ang kaniyang panga. Matalim ang kaniyang mga mata at alam kong galit na galit na siya.

"Hindi ako mapapagod na sabihing mahal kita hanggang sa matanggap mo. Why don't you just accept it? Mahirap ba iyong paniwalaan Sophia? Mahirap bang maniwala na ako, si Duke Xyrus Fajardo ay mahal na mahal ka?" ramdam ko ang sakit sa mga salita niya.

"What if... What if hindi mo talaga ako mahal? What if dahil lumaki tayo ng sabay ay nakasanayan mo lang na mahal mo ako?" umiling ako "Uuwi na ako" binuksan ko ang pinto at mabilis na naglakad pababa. Nakita ko muli ang mga maids niya pero Hindi ko na sila pinansin pa sa pagkakataong ito.

"Sophia!" mabilis ang mga naging galaw ko pababa. Halos nasa sasakyan niya na ako ng maabutan niya ako.

"You're always with me Duke. You always think of me. You always make things for me. You always look at me. Just me. What if..." nilingon ko siya. It also breaks my heart. Habang lumalabas ang mga salita sa labi ko ay sabay niyang dinudurog ang puso ko dahil mahal ko siya and unlike him, I'm sure of it "What if nakasanayan mo lang ang nararamdaman mo—"

"That's b*llshit, Sophia! Do you think I'll hurt you—"

"Iyan! Iyan ang ayaw ko Duke. Iniisip mo palagi kung masasaktan ba ako sa ganito, sa ganiyan! That's why it's hard for me to believe that you really love me! It's hard for me Duke kasi I know how you value me! Simula bata, paano kung... paano kung dahil lang doon kaya nararamdaman mo iyan? Paano kung kasama ng pagaalaga mo sa akin ang pagaalaga mo sa pagmamahal mo sa akin? Na itinanim mo na iyon sa isip mo kaysa iyon na ang alam mo" yumuko ako. Tumulo ang luha ko. I don't want him to see me this way kasi alam kong igigiit niya lang ang nararamdaman niya.

Igigiit niya ang pagmamahal niya kasi nakikita niyang nasasaktan ako, umiiyak.

Siguro tanga ako. Tanga ako kasi ginagawa ko ito. Alam ko kung anong nararamdaman ko. Unlike him, ilang beses ko nang tinest ang nararamdaman ko pero paulit ulit akong bumabalik sa kaniya. I love him and he's here confessing his feelings. I should be happy. I should... But I can't. I can't because I have doubt.

"Don't do this to me, Sophia! Alam ko Kung anong nararamdaman ko. Alam ko na mahal kita!" humikbi ako bago umiling.  "Stop crying, please"

"Paano ka nakakasiguro na ako nga. Na mahal mo nga ako. You didn't even try to date someone else. Ako lang ang mahalaga sa'yo. Paano kung mahalaga lang naman ako at hindi mahal!" sagot ko. Nanlisik ang mga mata niya ng makita ang mukha ko. Agad siyang lumapit sa akin. Umatras ako pero bumangga ako sa kotse niya.

"Tama na, please. Stop crying!" hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko. Pinunasan niya ang mga luha ko. "You want to be sure of my feeling? I'll do it. I'll do everything for you. Stop crying!"

"Duke—"

"I know and I'm sure of what I really feel towards you, Sophia. Dating other girls is a waste of time. But if that's what you want... If that's your way of proving a feeling then I'll do it" kinagat niya ang labi niya at umiling. "I'll f*cking do everything for you. Even if you're hurting me. I wasn't really sure if you feel the same way..." naglandas pa ang isang luha sa pisngi ko. Mabilis iyong bumaba hanggang sa labi ko. Pumikit ako ng maramdaman ko lalong paglapit niya.

Nanghihina ako sa presensiya niya. Umiwas ako sa mga mata niya dahil alam kong kaonting titig nalang. Konti nalang at binigay na ako. Pumikit na ako ng tuluyan ng dumikit ang noo niya sa akin. Ramdam ko ang init ng hininga niyang tumatama sa akin.  Lalong tumambol  ang dibdib ko.

"Why are you doing these to me. Duke!" nahihirapang sabi ko.

"Look at me and tell me what you want me to do" umiling ako. Ayaw ko. Hindi ko kayang tignan siya. Naramdaman Kong hinawakan niya ang dalawang kamay ko. Hinila niya iyon pataas at pinaikot sa leeg niya. "Open your eyes, baby and tell me what to do"

Umiling ako at lalong humikbi. I can't. Kapag ginawa ko pa iyon, hindi ko na siya pakakawalan pa. And I don't want that. I want him to be sure. That's what I want.

"Stop crying, babe" naramdaman ko ang labi niya sa kaliwang pisngi ko, kissing my tears away. Duke. What are you doing to me? Pababa ang labi niya sa akin. Umiling ako. Nanatiling nakapikit ang mga mata ko.

"Don't. Don't kiss me, Duke." Umiling ako pero nananatiling nakapikit. "If you're going to kiss me I'll never let you go. If you're going to kiss me, you're mine. I don't care if you don't really love me—"

"Then don't. I'm yours baby" bago la man ako makapagsalita ay naramdaman kong may malambot na dumampi sa labi ko. Nanlalaki ang mga mata ko. Mabilis kang iyon pero ramdam ko parin iyon sa akin. Sumalubong sa akin ang siryosong mata ni Duke na siyang may ari ng labing nasa akin ngayon.

I don't know what to do. Wala na. Talo na ako. Humiwalay siya at hinuli ang mga mata ko. Hindi ko na magawang umiwas. Hindi ko nakayang lumingon sa iba. Wala na. Wala na talaga. Talong talo na ako. Wala ng laman ang isip ko kung hindi siya. Siya nalang.

"I won't  date other girls. Ill prove you wrong. I'm in love with you. Just you. And you're mine." hindi ko na naintindihan pa ang mga sinasabi niya. When he kissed me again, I don't care anymore. I kissed him back.

"You're in love with me" he said. That wasn't  a question, it's a declaration. Tumango ako. Wala akong lakas para magsalita. "That's why... D*mn I won't do it. I'm not going to hurt you! F*ck. You're in love with me! You're mine? Isn't it?" tumango ako.

He kissed me again. I lost it. I lost everything. Wala na akong pakialam. I'm in love with him and just like that, he owns me. He owns me but he's also mine.

----

Nago-auto correct po ang phone ko. Kung may Mali. Pagpasensiyahan nalang po.