[~PROLOGUE~] - [~CHAPTER 1~]
[~PROLOGUE~]
"George anong nangyayari?"
"Sir Manuel nawalan po tayo ng preno, pabilis ng pabilis ang takbo ng kotse" he answered and started panicking
I tried to think of a way to survive but suddenly our car flipped and everything turn black.
Have I died? I can't move my body, I can feel my blood flowing from my forehead. But suddenly just when my sight began to blur, the crashed door of the car opened.
"H-help m-me"
"hang in there Mr. Stelitto, I'll pull you out" he said,
Then I can't remember what happened then.
//5 YEARS LATER//
"I didn't thought that you would hired me a new maid dad" my son smirked
"well actually she's not your new maid, she's the daughter of the man who saved my life 5 years ago though she couldn't see anything, I owe her father my life so she's here, in short term, she's your FIANCE"
"WHAT!!!!" he shouted
Hmmm.... This two will be a great match together... I can feel it.
[~CHAPTER 1~]
+ Manuel's POV.
//5 YEARS LATER//
"ok Zoey, from now on dito kana titira" I said as I help her get off the car
"pfft, wala nga po akong makita eh" natatawang sagot nito
"ah oo nga pala, but anyways this is my Son's place, and simula ngayon bahay mo na din toh?"
"may sarili pong bahay ang anak niyo?"
"yeah, this house was a gift from his Grandma and Grandpa kaya dito na siya naka tira at ganun kana din"
"salamat po, pero pwede po ba muna akong bumalik sa kotse, may kukunin lang po ako sa bag ko" sambit niya
"sure, I'll wait for you inside"
------
--------
"dad, I didn't expect you to come" my son said as he approach me from upstairs
"well it's a surprise son, a V-E-R-Y good surprise" my smile widen as I speak,
"wow, what kind of surprise is it?"
"just wait a little longer" I childishly smiled
+ Zoey's POV.
Kinakabahan kong kinuha ang perfume ko sa bag habang naka tingin sa may pintuan ng kotse sa harapan ko, syempre pekeng bulag ang role natin dito sis,
Napansin ko na din na may mga guard na naka bantay sa labas ng kotse, baka hinihintay nila ako, yayamanin nga naman talaga tong pamilyang toh, ang laki ng bahay oh... Mas malaki pa ata to sa isang buong baranggay na lugar.
Matapos magpa bango ay sinimulan kong kapain ang pintuan para ito'y buksan, kunwari walang nakikita, pero mas nakikita ko pa yung katotohanan na walang siyang feelings sayo.
Inalalayan ako ng isang Maid sa pag pasok ko ng bahay at idinaretso ako sa may living room at dun nakita ko si crush at si sir Manuel na nag uusap, syempre tingin tingin lang tayo sa taas para kunwari Blind, blind in love... Chaaarrr
"oh here she is, Kaizen meet Zoey, Zoey this is my son Kaizen Tyson" sambit ni sir Manuel
"Hi" naka ngiti kong bati sabay forward ng kamay ko para makipag shake hands,
"uhm...." pag tataka niya dahil naka harap ako sa hagdanan imbis na sa kanya
"excuse me, san ka naka harap?" natatawang tanong niya
"pasensya na, wala kasi akong makita kaya hindi ko alam kong saang dereksyon ka" sagot ko
"are you blind?" tanong nito at tumango naman ako
"yup she is blind, pero hindi naman siguro masama yun diba" sambit naman ni sir Manuel
"yeah, and I didn't thought that you would hired me a new bliiiiiiiind maid dad" at napa ngiti naman siya ng peke
"well actually she's not your new maid, she's the daughter of the man who saved my life 5 years ago though she couldn't see anything, I owe her father my life so she's here, in short term, she's your FIANCE"
"WHAT!!!!" he shouted
Totoo yun, dream come true, crush ko noon, magiging asawa ko na ngayon.. Ehe.
"are you ok dad? Ipapakasal moko sa isang bulag? B. U. L. A. G..... bulag.... Bulag dad bulag" shock na shock si kuya boi, hashtag bulag with benefits HAHAHAHA
"I know son, di mo na kailangan ulit ulitin at e spelling pa, but Zoey is a kind person" plus kyut pa, and confidently beautiful with the heart
"dad, when did I ever had an interest in a blind person?" sagot naman niya
"Zen, wala namang masamang mag mahal ng bulag, mabait si Zoey at isa pa hindi pa naman kayo ikakasal you can take your time to know each other more" sagot naman ni sir manuel,
Agad na napa tingin sakin si Husband at lumapit, humarap siya sakin na may halong pagka irita at tawa. Ikinaway kaway niya ang kamay niya na parang naninigurado kong bulag ba talaga ako..... Sis nakikita kita, grabe ang gwapo niya harap harapan.
"Dad come on, stop this game" sigaw niya muli sa daddy niya
Matapos ang ilang dikadang pag tatalo nila ay sa huli, nanalo parin si sir Manuel... Handa nakong ikasal WAHAHAHA.
Ilang sandali ay umalis na si sir Manuel at naiwan akong kasama ni crush.... Or should I say ,'Husband', kitang kita ko ang pagka inis niya sa naging desisyon ng daddy niya, nang bigla siyang tumingin sakin, nag eevolve na siya sis...
"hoy ikaw" pasiga niyang sabi
"Zoey, Zoey ang pangalan ko, or pwede mo na rin akong tawaging babe, baby, honey, pangga and many others" pang aasar ko
"pangga? Pangga-tong?" naka ngiti niyang asar
"hindi..... Pangga... Pangga-bang buhay mong kasama"
"Ahhhhh"