Giray Doğan'ın sevgi gösterisi saniyeler sürerdi. Elini arabanın kapısına dayamış vereceğim cevabı beklerken oldukça ciddi görünüyordu.
"Konuşmak istediğini söyledi." dedim mırıldanarak.
"Konuşurum. Başka?"
Şaşkınlıkla ona bakarken "Giray hayır!" dedim.
"Seçil, başka?"
"Başka bir şey yok. Gerçekten... Bana öyle bakayı keser misin?"
Bakışlarını kaçırarak "Ne yemek istersin?" diye sordu.
"Hiçbir şey." dedim. Sesimin aksi çıktığının farkındaydım. Bakışları tekrar beni buldu.
"Az önce 'açım' diyordun."
"O az önceydi."
"Sabrımı mı sınıyorsun?"
"O senin yaptığın iş?" Ona laf yetiştirmem kaşlarını çatmasına sebep olurken umursamazca davranmaya devam ettim.
"Gerçekten çekilmezsin." diyerek kapıyı sertçe kapattı. Kendi yerine geçti ve bana bakmadan arabayı çalıştırdı. Çekilmez biriysem
