Duyduğum sinir bozucu sesten sonra telefonu yan koltuğa fırlattım. Hala telefonuna ulaşılamıyordu. Elinde haklı sebepler varken böyle yaparak beni sadece öfkelendiriyordu. Bir de nereden geldiğini bilmediğim bir korku vardı içimde. Ona bir şey olacak diye korkuyordum. Telefonum çalmaya başladığında hızla elime aldım. Erdem arıyordu. Gözlerimi devirdim.
"Son zamanlarda adını ekranda çok görmeye başladım Erdem. Hoşuma gitmiyor haberin olsun."
"Kes sesini de beni dinle. Seçil burada. "
Aniden frene basıp durdum. "Nasıl? İyi mi? "
"Değil. Yani fiziksel bir şeyi yok. Ama çok bitkin. "
"Oraya geliyorum. "
"Gelme. Sırası değil. Yarın ben bir şeyler ayarlamaya çalışırım. "
"Erdem.-"
"Sonra Giray. Görüşürüz. " diyerek telefonu kapattığında ne yapacağımı düşündüm. Haklı olabilirdi. Seçil şu
