Elimdeki bardağı ona uzatarak karşısındaki sandalyeye oturdum. Saçları hala ıslaktı. Bana hiç bakmadan ilk yudumunu aldı. Havuzdan çıktıktan sonra hiç konuşmadan kendini odasına atmıştı. Peşinden gitmemiştim çünkü eğer gitseydim beni kovacaktı. Yarım saat kadar sonra mutfağa inip kahve yapmaya çalışmış, ama bardağı yere düşürüp kırmıştı. Ben yapmayı teklif ettiğimdeyse bakışlarını kaçırarak başını sallamıştı.
"Giray?" dediğimde bir şey söylemedi. Beni öptüğü için pişman olduğunu düşünmeye başlayacaktım. Susması canımı sıkıyordu. "Susarak bir yere varamayız."
Bardağı bırakıp bana baktı. "Sürekli aynı şeyler oluyor. Tam bir veda konuşması yapıyoruz, ardından günler geçmeden diğerimizin yanında buluyoruz kendimizi. "
"Bu kötü bir şey mi?"
"Birbirimize zarar veriyoruz. Sence iyi mi?"
Göz
