"KAIBIGAN LANG DAPAT" sa pagitan nina Alex at miya

Unang araw ng pasukan sa St. Andrews Senior High School. Punong-puno ng ingay ang mga hallway habang abala ang mga estudyante sa paghahanap ng kani-kanilang silid-aralan. Tahimik na umupo si Ana sa may bandang bintana. Bagong section, bagong mga kaklase, at panibagong simula ang nasa isip niya. "H-hi... pwede ba akong umupo rito?" nahihiyang tanong ng isang babaeng may mahabang buhok at matamis na ngiti. "Oo naman," nakangiting sagot ni Ana. "Ako nga pala si Miya." "Ana." Mula sa simpleng pagpapakilala, hindi nila namalayang buong araw na silang magkasama—sa recess, lunch, at uwian. Kahit unang araw pa lang, pakiramdam nila ay matagal na silang magkaibigan. Lumipas ang isang linggo. Habang nagtuturo ang adviser nila, may kumatok sa pinto. "Class, may bago tayong estudyante." Pumasok ang isang matangkad na lalaki na may simpleng ngiti. "Good morning. Ako po si Alex. Sana matanggap ninyo ako." "Alex, doon ka na lang umupo sa bakanteng upuan sa tabi ni Ana." Napatingin si Alex kay Ana at ngumiti. "Hi." "Hello," mahinang sagot ni Ana. Noong una, tahimik lang silang dalawa. Pero habang tumatagal, napapadalas ang usapan nila tungkol sa assignments, projects, at kung minsan ay simpleng kulitan. Hindi rin nagtagal ay naging kaibigan na rin ni Alex si Miya. Kumpleto na ang trio. Kahit saan sila magpunta—canteen, library, school events—lagi silang magkakasama. Lumipas ang dalawang buwan. Naging kilala sila bilang inseparable trio sa kanilang section. Ngunit habang lumalalim ang kanilang pagkakaibigan, may unti-unting nagbabago. Isang hapon, habang magkasabay na naglalakad sina Ana at Alex pauwi, napangiti si Alex habang pinagmamasdan si Ana. "Hindi na yata ito simpleng pagkakaibigan..." bulong niya sa sarili. Hindi niya alam... may isa pang taong unti-unti ring nahuhulog ang loob kay Ana. Habang pinapanood sila mula sa kabilang hallway, napahawak si Miya sa dibdib niya. "Bakit ganito? Parang... gusto ko rin si Ana." Doon nagsimula ang lihim na kompetisyon. Hindi alam ni Ana na pareho na pala siyang laman ng puso nina Alex at Miya. At mula sa araw na iyon... Nagsimula ang laban para sa kanyang puso. Lumipas ang ilang linggo, at mas lalo pang tumibay ang samahan nina Ana, Miya, at Alex. "Hoy, bilisan n'yo! Mauubusan tayo ng siomai!" sigaw ni Miya habang tumatakbo papunta sa canteen. "Teka lang! Ang bilis mo naman!" natatawang sabi ni Ana. Si Alex naman ay nakangiti lang habang sinusundan silang dalawa. "Gutom na gutom talaga 'yan," biro niya. Pagdating nila sa canteen, sakto na tatlo na lang ang natitirang order ng siomai. "Swerte natin," sabi ni Ana. "Swerte kasi magkakasama tayo," sagot ni Alex habang nakatingin kay Ana. Napangiti si Ana, ngunit hindi niya napansin na tahimik lang si Miya habang pinagmamasdan silang dalawa. Kinabukasan, nagkaroon ng group activity ang klase. "By pair ang activity," sabi ng guro. Nagkatinginan sina Alex at Miya. "Sana kami ni Ana," sabay nilang nasabi. Napatawa ang buong klase. "Hala! Pareho pa kayo!" biro ng isa nilang kaklase. Namula si Ana. "Huwag nga kayong dalawa." Sa huli, napareha si Ana kay Alex, habang si Miya naman ay napunta sa ibang kaklase. Habang ginagawa nila ang proyekto, napansin ni Alex na nahihirapan si Ana sa pagbubuhat ng mga gamit. "Hayaan mo na, ako na." "Kaya ko naman." "Alam ko. Pero gusto kitang tulungan." Napangiti si Ana. "Salamat." Mula sa malayo, nakita iyon ni Miya. Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman. Parang may kung anong kumurot sa puso niya. "Bakit parang nagseselos ako?" tanong niya sa sarili. Pagkatapos ng klase, niyaya ni Miya si Ana na dumaan muna sa paborito nilang milk tea shop. Habang nag-uusap sila, napansin ni Miya ang ngiti ni Ana. "Masaya ka yata ngayon?" "Hmm... masaya naman talaga ako kapag kasama ko kayong dalawa." Napangiti si Miya, pero may bahagyang lungkot sa kanyang mga mata. "Kung alam mo lang... sana ako ang piliin mo balang araw." Samantala, nasa kabilang bahagi naman ng kalsada si Alex. May hawak siyang tatlong ice cream. "Libre ko!" masaya niyang sigaw. Napatawa sina Ana at Miya. Muli silang nagsama-sama na parang walang problema. Ngunit sa likod ng mga tawanan... Parehong lihim na pinanghahawakan nina Alex at Miya ang iisang pangarap. Ang mapasakanila ang puso ni Ana. At habang lumilipas ang bawat araw... Mas lalo pang lumalalim ang nararamdaman nilang dalawa. Hindi nila alam... Darating ang panahon na kailangan nilang pumili. Pagkakaibigan ba? O pag-ibig? Unang Hakbang Lunes ng umaga. Kagaya ng nakasanayan, naunang dumating si Ana sa classroom. Tahimik siyang nagbabasa ng notes habang hinihintay ang pagdating ng mga kaklase. Ilang minuto lang ang lumipas, dumating si Alex na may dalang isang karton ng gatas at cheese bread. "Good morning, Ana." "Good morning." "Inisip ko lang... baka hindi ka pa nag-aalmusal." Napangiti si Ana. "Naku, salamat. Hindi mo naman kailangang gawin 'to." "Okay lang. Gusto ko lang." Habang nag-uusap sila, biglang bumukas ang pinto. "Ana!" Masayang lumapit si Miya habang may hawak namang paboritong chocolate drink ni Ana. "Binilhan din kita!" Napatingin si Alex sa hawak ni Miya. Napatingin naman si Miya sa cheese bread na ibinigay ni Alex. Sandaling natahimik ang tatlo. "Hala..." natatawang sabi ni Ana. "Pareho pa talaga kayong may dala." "Nagkataon lang," sabay na sagot nina Alex at Miya. Napatawa si Ana. "Ano ba kayo? Para kayong nag-usap." Nagkatinginan sina Alex at Miya. "Hindi ah." "Hindi rin." Lumipas ang ilang araw. Mas napapadalas na ang pagpapakita ng kabaitan nina Alex at Miya kay Ana. Kapag mabigat ang bag ni Ana... "Ako na magdadala," sabi ni Alex. "Huwag na. Ako na lang," sabat ni Miya. Kapag may assignment... "Ana, tutulungan kita." "Mas mauuna akong tumulong." Kapag recess... "Ana, tabi ka sa'kin." "Hindi, dito ka sa'kin." Napapakamot na lang ng ulo si Ana. "Bakit parang ang bait n'yo yata masyado?" "Wala lang." "Ganito lang talaga kami." Pero ang totoo... Pareho na silang nag-uumpisang manligaw sa sarili nilang paraan. Isang hapon, habang pauwi sila, biglang bumuhos ang malakas na ulan. "Grabe!" sigaw ni Ana. Mabilis na inilabas ni Alex ang dala niyang payong. "Sabay na tayo." Kasabay noon, inilabas din ni Miya ang sariling payong. "Dito ka rin pwede." Napatingin si Ana sa dalawa. "Hala... sino ba ang sasabayan ko?" Nagkatinginan sina Alex at Miya. Tahimik. Ramdam ang tensyon. Ngunit ngumiti si Ana. "Mas mabuti siguro... tayong tatlo na lang ang magsiksikan." Nagkatawanan silang tatlo habang sabay-sabay na naglakad sa ilalim ng ulan. Ngunit sa likod ng kanilang mga ngiti... Parehong nangako sina Alex at Miya sa kanilang sarili. "Hindi ako susuko." Hindi pa alam ni Ana... Na ang simpleng pagkakaibigan nilang tatlo ay unti-unti nang sinusubok ng pag-ibig. At ito pa lamang ang simula. Foundation Day Maagang-maaga pa lang ay masigla na ang buong campus ng St. Andrews Senior High School. Makukulay na dekorasyon ang nakasabit sa bawat sulok dahil araw na ng Foundation Day. "Guys! Ang ganda ng school ngayon!" masayang sabi ni Ana habang iniikot ang kanyang paningin. "Totoo!" sagot ni Miya. Ngumiti lang si Alex habang lihim na nakatingin kay Ana. "Ang ganda niya ngayon..." bulong niya sa isip. --- Pagkatapos ng opening program, pinayagan ang mga estudyante na maglibot sa iba't ibang booths. "Guys! Tara sa shooting booth!" aya ni Miya. "Game!" sagot ni Ana. Nang sila na ang susubok, unang humawak ng baril si Alex. "Kapag napanalo ko 'to, pipili ka ng prize." "Ha? Bakit ako?" tanong ni Ana. "Kasi gusto kong mapasaya ka." Natamaan lahat ni Alex ang mga target. "Wow!" sigaw ni Ana habang pumapalakpak. Pinili ni Alex ang isang maliit na teddy bear at iniabot ito kay Ana. "Para sa'yo." Namula si Ana. "Salamat..." Napansin iyon ni Miya. "Ang bilis naman niyang umiskor..." sabi niya sa isip. Hindi nagtagal, nakita ni Miya ang isang ring toss booth. "Ana! Tara rito!" Sumali si Miya at ilang beses ding nagtapon ng singsing. Sa huling tira, tumama ito sa pinakamalaking premyo. "Yes!" masayang sigaw niya. Ang napanalunan niya ay isang cute na keychain na hugis bituin. Lumapit siya kay Ana. "Sa'yo rin 'to." "Ha? Sigurado ka?" "Siyempre. Bagay sa'yo." Napangiti si Ana at agad itong ikinabit sa kanyang bag. Ngumiti si Miya nang makita iyon. --- Habang naglalakad silang tatlo, may ilang kaklaseng napansin ang kanilang samahan. "Uy, tingnan n'yo." "Parang parehong nanliligaw kina Ana sina Alex at Miya." "Hala... love triangle!" Narinig iyon ni Ana. "Ano ba 'yang mga iniisip nila?" Napatingin siya kina Alex at Miya. Pareho silang umiwas ng tingin. --- Pagsapit ng hapon, nagsimula ang mini concert ng paaralan. Punuan ang covered court. Habang nanonood, biglang nawalan ng balanse si Ana dahil sa dami ng tao. Mabilis siyang sinalo ni Alex. "Okay ka lang?" "B-buti na lang..." Kasabay noon, hinawakan naman ni Miya ang kabilang kamay ni Ana. "Ingat ka." Napatingin si Ana sa kanilang dalawa. Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya ay iba na ang paraan ng pag-aalala nina Alex at Miya. Hindi na ito katulad ng dati. At sa unang pagkakataon... Nagsimula na siyang magtanong sa sarili. "Bakit parang espesyal na ang tingin nila sa akin?" Samantala, sa magkabilang panig ng kanyang puso... Parehong umaasa sina Alex at Miya. Na balang araw... Sila ang pipiliin ni Ana.