Alex’s Point of View
“Akin na,” wika ko sa isa sa kanilang tauhan na siyang tumulong sa amin ngayon para dalhin ang mga gamit sa sasakyan. Umaasa pa naman ako na makikita ko si Dr. Adam at makakausap siya ng harapan. May tsansa pa naman na makausap ko siya dahil may kakausapin pa si Juna tungkol sa mga gamit na aming hiniram. Inilagay namin ang mga kahon sa likod ng sasakyan. Ang bibigat nito at iningatan kong hindi ito maibagsak dahil kung ibabagsak ko ito ay papangit ang aking imahe sa kanila. Mabuti na lang na walang umabala sa akin dahil sa aking pagkakakilanlan. Maganda ang kanilang performance dahil nakapokus lang sila sa kanilang mga trabaho. Nang matapos namin ilagay ang mga kagamitan ay isinara ko na ang sasakyan.
“Ayusin mo na yang sasakyan at papasok ulit tayo sa loob,” tawa
