Alex’s Point of View
“Paalam na po,” mahina at malungkot kong wika kay mama at Aling Karen. Malulungkot ang kanilang mga mata at hawak hawak ni mama ang aking braso at mahigpit ang kaniyang pagkakahawak dito, ayaw akong pakawalan. Kahit gusto ko mang hilahin ang aking kamay, ay nawawalan ako ng lakas. Parang isang material na umaabsorb ng willpower ko at wala akong magawa. Ipinikit ko ang aking mga mata at hinila ko si mama palapit para yakapin siya. Hinigpitan ko ito at naramdaman ko ang pagluwag ng kaniyang pagkakakapit. Kumalas ako sa kaniyang pagkakayakap at itinulak ko siya ng dahan dahan. Naglakad na ako palayo at nakita ko naman ang pag abot ng kaniyang kamay sa akin.
“Mag iingat kayo!” sigaw ni Aling Karen at kumaway naman kami pareho ni Juna sa kanila habang kami ay palayo ng pa
