Alex’s Point of View
“Saan tayo magsisimula?” tanong sa akin ni Juna. Nakarating kami rito ng maaga kaysa sa inaasahan. Sa totoo lang ay wala kaming plano at kagaya ni Juna ay wala rin akong kaide-ideya kung saan kami magsisimula. Hindi naman kami pwede na magtanong tanong sa open field na ito sa kabila ng kumakalat na balita. Para lang kaming mga kuneho na kusang nagpahuli sa mga predators. Hindi naman ako ganun katanga para isuggest yun sa kaniya; napahawak ako sa aking baba para mag isip kung ano ang aming gagawin.
“Juna,” tawag ko sa kaniya at nilingon niya naman ako. “Maghiwalay tayo para mas mabilis tayong makakalap ng impormasyon,” sinabi ko sa kaniya ang aking mga naisip. Tiningnan niya ako at itinaas ko na lamang ang aking mga balikat para sabihin sa kaniya na wala akong ideya.
