LOVE LOSE #11
“กลับยังไง” มาร์ตินเอ่ยถามคนตรงหน้า
“ว่าจะกลับรถไฟฟ้า ข้างนอกฝนตก ไม่อยากรอคนที่บ้านมารับ”
“งั้นเดี๋ยว...”/ “ตินคะ ขอโทษนะ รอโมนานมั้ย” เสียงของใครบางคนแทรกขึ้นพร้อมกับร่างบางที่เดินมานั่งลงข้างมาร์ตินพร้อมกับเลื่อนไปจูบแก้มของชายหนุ่ม
จุ๊บบ
“ซอรี่คิส” หญิงสาวยิ้มหยอกล้อ “ขอโทษนะคะ ฝนตก รถมันติดมากเลยอะ” ก่อนจะหันไปสบตากับจัสมิน “ขอโทษค่ะ ลืมไปว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย น้องมินไม่ถือสานะคะ”
“ค่ะ” จัสมินยิ้มตอบพร้อมกับมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง “ฝนดูซาลงแล้ว มินขอตัวก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวตกลงมาหนักกว่านี้แล้วจะกลับลำบาก”
“อะไรกัน ทำไมปอนด์ทิ้งให้น้องจัสมินกลับเองแบบนี้ล่ะ” แตงโมยิ้มแซวรุ่นน้องตรงหน้า
“มันก็ไม่ใช่หน้าที่ของพี่ปอนด์ที่ต้องมาตามรับส่งมินหนิคะ เราเป็นแค่พี่น้องกันค่ะ”
“เอาเถอะ” แตงโมพยักหน้ารับก่อนจะหันไปยิ้มให้มาร์ติน “เราไปส่งน้องดีกว่ามั้ยคะ ฝนตกด้วย”
“ไม่เป็นไร
