LOVE LOSE #4
1319 Words
LOVE LOSE #4
-อีกด้าน-
“น้องมิน”
“คะ” จัสมินขานรับพร้อมกับยิ้มกว้าง “ไม่เจอนานเลยนะคะ”
“พี่ไม่ค่อยได้เข้ามหาลัยอะ ปี 4 ไม่ค่อยมีเรียนเลยเข้าไปดูงานที่บ้านแทน” ชายหนุ่มตรงหน้ายิ้มตอบอย่างอ่อนโยน
“แหม สายรหัสคู่นี้น่าอิจฉาจังเลยนะคะ พี่รหัสก็หล่อ น้องรหัสก็สวย”
“พอเลยยิป” จัสมินยิ้มขำเพื่อนรักของตนเอง ก่อนจะหันไปคุยกับพี่รหัสต่อ “ดีจังเลยค่ะ อยากเรียนจบไวๆ บ้าง”
“อีกแป๊บเดียว” ชายหนุ่มยิ้มพร้อมกับลูบหัวจัสมินอย่างอ่อนโยน “วันนี้ไปยังไงล่ะ”
“ไปไหนคะ” จัสมินทำหน้าสงสัยก่อนจะเบิกตาโพลงอย่างตกใจ “มินลืมสนิทเลยอะว่ามีงานเลี้ยงสายรหัส” ก่อนจะทำสีหน้ารู้สึกผิด “ดีนะที่พี่ปอนด์มาเตือนก่อน ไม่งั้นแย่แน่ๆ”
ชายหนุ่มยิ้มอย่างเอ็นดู “แล้วเราจะไปยังไง”
“ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ มินต้องแวะไปดูร้านกับพี่ชายก่อน อาจจะนั่งแท็กซี่ไปมั้งคะเพราะพี่เจย์มีงานต่อไม่อยากรบกวน”
“งั้นเอางี้นะ ถ้าเราทำธุระเสร็จแล้วพี่จะไปรับ”
“มะ...”//” เอาตามนั้น อย่าขัดคำสั่งผู้ใหญ่” ปอนด์ยิ้มกว้าง “ไว้เจอกันนะ พี่ไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาก่อน” ก่อนจะเดินแยกตัวออกไปทันที
“เมื่อไหร่จะใจอ่อน” ยิปซียิ้มแซวพร้อมกับสะกิดแขนจัสมินที่ยังคงยืนนิ่ง “อย่าบอกนะว่าดูไม่ออก”
จัสมินทำหน้านิ่งอย่างไม่รู้ไม่ชี้ “เลิกสนใจเรื่องของฉันแล้วขึ้นเรียนกันได้แล้ว”
“นี่มิน แกไม่รู้จริงๆ หรอว่าพี่ปอนด์เค้าชอบแกอะ”
“...”
“หรือว่าเป็นเพราะพี่มาร์ติน”
“เกี่ยวอะไรกัน” จัสมินหันไปมองหน้าเพื่อนรัก
“เกี่ยวสิ เพราะพี่มาร์ตินเป็นคู่หมั้นแกไง”
“ไม่เกี่ยว” จัสมินเอ่ยเสียงนิ่ง “มันก็แค่เรื่องที่ผู้ใหญ่คิดไปเองทั้งนั้น”
“จ้าาาา แล้วฉันจะรอดูนะว่ามันแค่เรื่องที่ผู้ใหญ่คิดไปเองจริงๆ รึเปล่า”
“ขึ้นเรียนได้แล้ว วันนี้มีควิซ” จัสมินเอ่ยขึ้นอย่างเปลี่ยนเรื่องก่อนจะเดินตรงไปที่ลิฟต์ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่กลุ่มของมาร์ตินเดินมาที่ลิฟต์เช่นกัน
“เฮ้ย” โจ้เอาไหล่ไปกระแทกเพื่อนรักเบาๆ “คู่หมั้นมึงอะ”
“หุบปาก” มาร์ตินพูดเสียงนิ่งพร้อมกับก้าวเดินเข้าไปทันทีเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก
“จัสมิน” ยิปซีสะกิดเพื่อนรัก “เข้าไปสิ” พร้อมกับดันหลังจัสมินเบาๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันก้าวเข้าไปในลิฟต์พร้อมกับนักศึกษาคนอื่นๆ ที่พากันกรูเข้ามาเนื่องจากเป็นเวลาเริ่มคาบเรียนใหม่พอดีคนเลยเยอะมากเป็นพิเศษ
จัสมินถูกดันให้ถอยหลังมาเรื่อยๆ จนกระทั่งแผ่นหลังของเธอแนบไปกับหน้าอกของใครบางคน
“ขะ…ขอโทษค่ะ” จัสมินหันไปมองด้านหลังของตนเองพร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะพยายามขยับไปด้านหน้าแต่ก็ไม่มีประโยชน์
มาร์ตินมองหญิงสาวตรงหน้าที่พยายามจะขยับไปด้านหน้าโดยไม่ทันได้สังเกตชายหนุ่มคนหนึ่งที่มองมาที่เธอด้วยแววตาสนใจก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
“หึ” ชายหนุ่มยิ้มมุมปากก่อนจะหันไปกระซิบเพื่อนรัก “มึงขยับมายืนด้านหน้ากูดิ”
“ทำไมอะ” โจ้ถามพร้อมกับยิ้มอย่างรู้ทันเพราะตนเองเห็นเหตุการณ์มาตั้งแต่แรก
“อย่ากวนตีน ขยับไป” มาร์ตินเอ่ยเสียงนิ่งพร้อมกับหันหน้าหนีสายตาของโจ้ที่มองมาที่ตนเองยิ้มๆ
โจ้ขยับไปยืนด้านหน้ามาร์ตินก่อนจะหันไปมองหน้าชายหนุ่มที่กำลังจะพยายามเดินมายืนข้างๆ จัสมินแต่ถูกตนเองเดินเข้ามาแทรกไว้ก่อน
จัสมินยืนนิ่งพร้อมกับจ้องไปที่ตัวเลขซึ่งกำลังบอกชั้นที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนขึ้นไปอย่างใจจดใจจ่อ
ตึ้งง~
“ขอทางหน่อยค่ะ” เสียงของจัสมินเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินฝ่าฝูงคนออกไปด้านนอกพร้อมกับยิปซีก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“ฟู่ววว”
“เป็นไรอะ” ยิปซีถามพร้อมกับรอยยิ้มล้อเลียน “อึดอัดเพราะเจอพี่มาร์ตินเหรอ”
“อึดอัดเพราะคนเยอะต่างหาก” จัสมินเถียงยิปซีก่อนจะเดินนำไปที่ห้องเรียนทันที
-หลายชั่วโมงต่อมา-
“เรื่องตึกตรงทองหล่อว่าไง” วินเนอร์หันไปถามมาร์ตินที่นั่งหน้าเครียดอยู่ข้างๆ “คุยกับพ่อมึงยัง”
“ยัง แต่คิดว่ายาก”
“งั้นเปลี่ยนที่มั้ย?”
“ไม่ กูจะเอาตรงนี้” มาร์ตินส่ายหน้าอย่างไม่ยอมแพ้ “ถ้ากูอยากได้ กูก็ต้องได้”
“แล้วมึงจะเอาไงต่อ” วินเนอร์ถามพร้อมกับหันไปมอง “จะสู้กับพ่อ?”
“…”
“เฮ้ออ มึงก็นะ” วินเนอร์ส่ายหน้าเบาๆ “ลองคุยกับพ่อดีๆ ดิวะ”
“มึงคิดว่าเค้าอยากจะคุยดีๆ กับกูมั้ยล่ะ”
“ยังไงก็บอกกูล่วงหน้าละกัน ไอ้หุ้นส่วนที่ไอ้กรหามาแม่งเริ่มเร่งมาละ”
“ตกลงแม่งไปหาใครมาวะ”
“มันบอกกูแล้วนะ แต่กูจำชื่อไม่ได้ว่ะ” วินเนอร์พูดพร้อมกับทำหน้าครุ่นคิด “นั่นไง มันเดินมาแล้ว มึงลองถามมันเองละกัน”
“มองหน้ากูทำไม” มังกรทำหน้างงพร้อมกับเดินมานั่งลงข้างๆ มาร์ติน
“หุ้นส่วนที่มึงหามาคือใครวะ”
“พวกมาเฟียแถวนั้นแหละ” มังกรตอบเสียงนิ่ง “มันจะทำให้ธุรกิจของเราง่ายขึ้น”
“เอาแค่สีเทานะไอ้กร อย่าสีดำ” วินเนอร์เอ่ยเตือนมังกรด้วยแววตาจริงจัง
“เออ กูรู้” มังกรพยักหน้ารับ “แล้วไงอะมึง เรื่องตึกว่าไงบ้าง”
“กำลังคุยอยู่”
“เร่งหน่อยละกัน”
“อืม มาร์ตินพยักหน้า “ไอ้ไนต์ไปไหนวะ”
“กินข้าวกับที่บ้าน เห็นบอกว่าจะตามไปที่ผับดึกๆ”
มาร์ตินพยักหน้าตอบ “พวกมึงไปกี่โมง”
“สัก 2 ทุ่ม” วินเนอร์ตอบ “มึงอะ”
“พอๆ กัน เดี๋ยวกูตามไป” มาร์ตินพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน “เจอกัน”
“ไปไหนวะ” มังกรถามขึ้นด้วยความสงสัย “เฮ้ย ไอ้ติน ไปไหนวะ”
“เรื่องของกู” มาร์ตินตอบพร้อมกับยิ้มกวนก่อนจะเดินตรงไปยังรถหรูแล้วขับออกไปทันที
“มึงว่ามันไปไหน” มังกรหันไปขอความเห็นจากวินเนอร์
“หึ ที่เดิม” วินเนอร์ยิ้มมุกปากพร้อมกับลุกขึ้นบิดไปมา “แล้วมึงจะไปไหน”
“มึงอะ”
“คอนโด”
“เออ งั้นไปด้วย คอนโดมึงใกล้ผับ”
“อืม” วินเนอร์พยักหน้ารับก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายกันไปขึ้นรถก่อนจะขับตามกันออกไป
.
.
“จัสมิน มาทางนี้หน่อย” เจย์เดนกวักมือเรียกน้องสาวพร้อมกับกางแบบในมือดูด้วยสีหน้าสงสัย
“คะพี่เจย์” จัสมินเดินเข้าไปยืนข้างพี่ชายพร้อมกับมองแบบโครงสร้างในมือ
“ตรงนี้ตามแบบคือเราอยากได้เป็นระเบียงยื่นออกมาใช่มั้ย”
“ค่ะ แต่มินอยากให้มีหลังคาแบบเปิดได้อะพี่เจย์ จริงๆ แล้วอยากให้เป็นระเบียงโล่งๆ แต่กลัวลูกค้าจะลำบากตอนฝนตก”
“โอเค พี่เข้าใจแล้ว” เจย์เดนพยักหน้ารับก่อนจะหันไปคุยกับวิศวกรต่อ
“ทำเลดีมากเลยนะคะคุณมิน” นักออกแบบภายในเดินเข้ามาชวนคุยอย่างเป็นมิตร “อยู่ในเมืองแล้วยังเป็นโซนแหล่งท่องเที่ยวด้วย ตอนเปิดร้านคนต้องเยอะแน่ๆ เลยค่ะ”
จัสมินยิ้มตอบพร้อมกับมองไปรอบๆ ก่อนสายตาจะไปหยุดที่ใครบางคนซึ่งกำลังเดินเข้าไปในโรงแรมพร้อมกับสาวสวยข้างกายพอดี
- Writer
