Andrea’s Point of View
Iminulat ko ang mga mata ko. Naabutan ko si Kevin sa tabi ko. Hindi ko alam kung anong oras ba siya nakauwi galing sa kung saan man siya nagpunta kagabi pero masaya na ako na nakauwi siiya ng maayos ngayon.
Tinitigan ko ang kanyang mukha at hindi ko mapigilan ang mapangiti. I still can’t believe that I’m beside this man. Hindi pa rin ako makapaniwala na hindi man maganda ang simula namin ay kasama ko pa rin siya ngayon.
Maingat kong hinaplos ang kanyang mukha. Iniiwasan ko na magising siya dahil sa ginagawa ko. Nagulat ako nang hawakan niya ang aking kamay at itapat iyon sa kanyang labi. Marahan niya itong hinalikan.
“Good morning,” bati niya sa akin. Agad akong ginapangan ng kaba. Nakakahiya ang aking ginagawa. Bakit ko nga ba kasi naisipan na haplusin pa ang mu
