AYKIRI SEVGİLİM (Türkçe +18)

Sabahın ilk ışığı odama dolar dolmaz yataktan fırladım. Yazılım şirketime(!) bir balık daha bulmak beni güzelim uykumu unutturacak derecedeydi. Aslında işten daha önemli şeyler vardı bugün. Uzun zamandır planladığım ve önemsediğim şeyler. Kısacık duş alıp çıktım. Siyah çerçeveli büyük gözlüklerimi taktım. Bir yandan keyifle mırıldanırken telefonumun çalmasıyla hayal alemimden bir süreliğine çıktım. Ama kısacık bir süre. Çünkü yeşil dolarları bırakmayı hiç düşünmüyorum. - "Alo? Söyle Korkut, dolarla dolu havuz hayalimi bölmeni neyle açıklayacaksın?" Dedim gülerek. - "Kerem, bugün ki işi berbat etme diye aradım. Hünerlerini göster kendini değil. Biliyorsun bu iş..." Korkut heyecanla konuşurken lafını bölüp kahkaha attım. Bu çocuk gerçek anlamda beni tanıyordu. Hatta benden bile çok. -"Tamam oğlum anladık. Rahmetli dedem gibi öğüt verme sabah sabah. Kafamı şişirdin kaç gündür" deyip telefonu kapattım. Arabama doğru hızlı adımlarla yaklaştım. Saate baktığımda 9' a geldiğini görünce hızla R&C şirketine doğru sürdüm. Kısa sürede şirketin kapısına varmıştım. Asansör binip 13. Katın tuşuna bastım. Kapı tam kapanacakken bir el kapıyı durdurdu. Gelen genç kadına göz ucuyla baktım. Tam önümde durdu ve kullandığı parfümü bile anlayabileceğim şekilde koyu kahverengi saçını savurdu. Oldukça şık krem rengi kolsuz gömlek ve sütlü kahverengi pantolonuyla iyi görünüyordu. Yine de bu havada bunu giymesi takdir edilesiydi. Gözlerimi kadının esmer teninden ayıramıyordum. İri siyah gözleri ve kahverengi saçları... Her neyse bunları düşünmek yok Kerem kendine gel! Asansöre bindiğinde herhangi bir tuşa basmamış olması dikkatimi çekti. Ciddi bir ifadeyle sordum -"Kaçıncı kat?" Kadın bir anlığına omzunun üzerinden bana sana ne der gibi baktı. Hatta öyle bakmakla kalmadı. -"sana ne?" Dedi. Ah, kesinlikle bu sabah sinirlenmeyecektim. Hayır asla olmaz. Çok sakinim. - "İyi sen bilirsin" dedim. Fazlasıyla mimiksiz ve tepkisizdim. Asansör 13. Kata geldiğinde ikimiz de inmiştik. Doğrusu o beni ve bilgisayar çantamı yiterek 'kibarca' inmişti. Bu kadın kesinlikle beni delirtecek. . Kadın koridorun bir ucuna yürürken ben de tam tersine yürüdüm. Yollarımız 'sonunda' ayrıldı. Girişteki sekreter kadına yaklaştım. Beni görünce bariz bir şekilde sırıtarak elimi sıktı ve uzunca süre bırakmadı. Daha sonra elini çekerek - "Merhaba, siz Kerem Akabay olmalısınız. Ben Rana Hanımın sekreteri Aslı. Rana Hanım sizin geleceğinizi söylemişti. Toplantınıza yaklaşık on dakika var isterseniz o zamana kadar sizi burada bekleyebilirsiniz." dedi eliyle bekleme salonunu işaret ederek. -" Teşekkür ederim Aslı" diyerek samimiyetimi belli ettiğimde kızın bir anlığına hayran olurcasına bakışını gördüm ve gözlüğümü düzelterek bekleme alanına doğru geçtim. Gözlerim asansörden inen kadının gittiği yöne doğru istemsizce baktı. Parfümü hala aklımda ve saçlarını savuruşu... Kalabalık bir ortam olmasaydı kendime bir tokat patlatıp sapık mısın be oğlum diye kendimi dövecektim. Resmen kendimle iç savaşımı yaparken benden hayli etkilendiğine daha çok emin olduğum sekreter bana doğru süzülerek geldi. Alımlı bir yürüyüşü olduğu kesindi. Sarıya boyatmaktan yıpranmış saçları küçük bir topuzla toplanmıştı. -" Kerem Bey, Rana Hanım sizi odasında bekliyor." Dedi gülümseyerek. Başımla onaylayıp ona bakmadan kalktım ve odadan içeri girdim. Odadan girdiğim an artık patron bendim. Hünerlerimi konuşturma zamanı gelmişti. İçeri adım attığım an yeni kimliğime bürünmüştüm. Karşımda duran sarışın ve oldukça çekici kadına baktım. Pekala işte şimdi şovuma başlıyorum. Hodri meydan güzelim. ----------------------------------------------------------- Bir saat sonra odaya gelen sekreter sesi titrediği için bir türlü konuşamıyordu. -"Söyle Aslı ne oldu? Dilini mi yuttun" -"Rana Hanım asansörler arızalandı" Rana kafasını kaldırıp anlamsızca sekretere bakıyordu. Bense oturduğum yerden konuşmalarını dinleyip müdahale etmiyordum -"Aslı oradan bakılınca tamirciye mi benziyorum. Tamir ettir öyleyse" -"Rana Hanım tamirciler geldi. Ama..." -"Ama ne konuşsana" -"Rana Hanım asansörün kabloları yandı. Yangın asansörlerin etrafını sardı. Biz...asansördekilere ulaşamadık henüz" Rana bu duyunca buz kesilmişti. Acaba ödeyeceği tazminatlar yüzünden mi böyle oldu diye düşünmeden edemedim. Odadan fırlayarak çıktığında bende kapıdan onları izliyordum. Telaşa kapılanlar merdivenlere akın etmişti. Bense 13 katın yürüyerek inilmeyeceğini bilen zeki bir adamım. Olduğum yerde sigaramı yakıp etrafı izliyordum. Ne gün ama! 13. Katta yanarak ya da dumandan zehirlenerek ölmek. Daha ne isteyebilirim ki?