Enzo bana sarıldı.
"Tanrım teşekkürler."
Ölmek istiyordum Tanrı benim yaşamamı istemiyordu zaten. Biranda daha iyi hissetmeye başladım. Nefes darlığım geçmiş rahat nefes alıyordum. Odama çıkardılar beni dinleniyordum. Enzo yanıma geldi bana sarıldı
"O büyücü kadın bir şey yapamaz sanıyordum ama iyi oldun."
"Olmamam gerekti."
"Böyle söyleme Cecilia."
"Ben utanç kaynağıyım Enzo ailem beni affetmeyecek."
"Uyumak istiyorum."
Gözlerimi kapattım. Biranda bebek ağlaması ile geri açtım Enzo yoktu. Odadan çıktım her yer bom boş. Bebek ağlaması gittikçe yükseliyordu. Bir odanın önünde durdum. Benim eski odamdı bu kapıyı açtım. Yatakta bir bebek vardı. Çok ağlıyordu. Kafayı yemek üzereydim sanırım. Nereden çıktı bu bebek. Yanına gittim. Yüzü kapalıydı. Açtım bu bu benim oğlumdu. Ölen bebeğim
