Chapter 37

1488 Words

Nagmamadali kong inenter ang passcode ng apartment ni Ranus. Pasado alas-siyete na ng gabi. Pagkatapos kasi sa food park ay nagkayayaan pa kami ni Phoebe na magsine. Naglibot-libot din kami sa mall bago ko 'to tuluyang hinatid sa tutuluyang hotel. "Sorry ngayon lang ako," I said and plastered an apologetic smile on my lips. Ranus tore his eyes off the television. His expression is soft. He looks calm to but restlessness is evident on his pools. "That looks nice," bati ni Ranus sa boquet na dala-dala ko. Winasiwas ko pa lalo yung hindi kalakihang boquet saka 'to iniabot sa kaniya paglapit ko. Gulat na napatingin sa akin si Ranus. "Why are you giving this to me?" he asked confusedly. Nilapag ko yung bag ko saka marahang pinatakan nang halik ang labi niya. Nalasahan ko pa nga ang chap

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD