เข้ากะ|เสียว

สวัสดีค่ะทุกคน!! ดิฉัน นางสาว น้ำหนึ่ง อุ่นใน นักเรียนพยาบาลรุ่นที่ 451 จากสถาบัน X Y Z ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ หญิงสาวในชุดขาวสะอาดก้าวออกมายืนหน้าห้องประชุมขนาดบรรจุคนได้นับร้อยและแนะนำตัวต่อหน้ารุ่นพี่ที่มาร่วมพิธีรับน้อง เมื่อการแนะนำตัวสั้นๆ จบลงเหล่าคนด้านล่างก็เฮรีบ วู้ววว เสียงกู่ก้องร้องแซวหลังจากที่พยาบาลสาวร่างเล็กกล่าวจบแล้วถอยกลับเข้าไปในแถวตามเดิม ด้วยเครื่องหน้าจิ้มลิ้ม ส่วนสูงเพียงร้อย ห้าสิบเซนติเมตรกับน้ำหนักตัวแค่สี่สิบห้าเท่านั้นเอง ร่างเล็กกะทัดรัดของเธอจึงโดดเด่นสะดุดตาใครต่อใคร ไหนจะส่วนเนื้อเต่งตูมอวบอิ่มขนาดคัพซี และสะโพกกลมมนของเธอ เวลาใส่เครื่องแบบเข้ารูปในชุดสีขาวบริสุทธิ์จึงแลดูคล้ายกับนาฬิกาทราย “สวัสดีค่ะคุณหมอ” “มาใหม่ใช่ไหม” “คะ! ใช่ค่ะ” “อืม! นั่งลงก่อนสิ” แผนกแรกที่พยาบาลสาวได้เริ่มงาน คือแผนกอายุรกรรมที่เต็มไปด้วยคนแก่เดินหัวชนกันยั้วเยี้ยมากมายเต็มไปหมด “ชื่ออะไรเรา” “น้ำหนึ่งค่ะ” “ชื่อเล่น” “เอค่ะ” “คุณเอ! ตอนนี้เรามีคนไข้พิเศษท่านหนึ่งที่ต้องการจ้างพยาบาลพิเศษดูแล สนใจไหมถ้าสนใจเดี๋ยวผมพาไปแนะนำให้รู้จักกัน” หมออายุรกรรมรวบปิดแฟ้มประวัติคนไข้เร็วๆ และทำท่าลุกจากเก้าอี้แต่มีมือดีรั้งไว้ “เดี๋ยวสิคะคุณหมอ เอไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง” งานแรกของพยาบาลสาวเธอก็ทำอะไรไม่ถูกซะแล้ว “ทำตามที่หมอสั่งกับทำตามที่คนไข้ต้องการ แค่นั้นจบ” “ง่ายๆ แค่นี้เหรอคะ” “คุณเป็นพยาบาล คุณเรียนมาจนจบหลักสูตรแล้วนะ” “ก็...เอ่อ...!?” ชั่วโมงบินสะสมมาได้น้อยนิดตอนลงวอร์ดฝึกงาน มันช่างแตกต่างกับการทำงานจริง เพราะตอนนี้เธอต้องรับบทเป็นพยาบาลพิเศษให้กับคนไข้วีไอพี “แล้วเอต้องเริ่มจากอะไรก่อนดีคะ” “ไปพบคนไข้ก่อนแล้วกัน ถ้าคุณตกลงรับงาน คืนนี้ก็เริ่มได้เลย” ร่างท้วมเดินนำลิ่วไปจนสุดทางเดินปล่อยให้พยาบาลร่างเล็กรีบสาวเท้าก้าวตามในทัน ปีกซ้ายสุดของแผนกอายุรกรรมเงียบสงัดราวกับทั้งชั้นไม่มีใครเลยและเหมือนไม่ได้อยู่ในโรงพยาบาล Information “สวัสดีค่ะหมอภูมิ” เคาร์เตอร์ไม้สีเข้มมีสาวร่างอรชรยืนโปรยยิ้มและยกมือไหว้ทักทายทันทีที่ร่างท้วมเข้าใกล้ “คุณณวัตรเป็นยังไงบ้าง” “อีกแล้วค่ะหมอภูมิ” “เฮ้อ..! ไอ้แก่นี้ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ” หา... พยาบาลสาวมองใบหน้าตึงเครียดและเต็มไปด้วยความวิตกของหมอภูมิ ไม่ว่าตาแก่ชื่อณวัตรคนนี้จะเป็นใครก็ตาม เธอขออธิษฐานว่าอย่าให้เป็นคนไข้พิเศษคนนั้นเลย “พร้อมนะ” “ไม่เลยค่ะ” “เขาจ่ายหนักนะ หรือถ้าคุณทำให้เขาพอใจได้ คุณสามารถเรียกชั่วโมงละเท่าไรก็ได้ คนล่าสุดได้วันละเกือบหมื่นเลยนะ” โอ้ว... คนฟังลอบกลืนน้ำลาย ต้องดูแลกันขนาดไหนนะถึงเรียกราคาค่าตัวได้ขนาดแพงนั้นเชียว “สวัสดีครับคุณณวัตร” ร่างท้วมเดินนำหน้าพยาบาลสาวเข้าไปก่อนแล้วทักทายหนุ่มใหญ่บนเตียง เอมองสำรวจรอบๆ อย่างเร็วๆ เพราะ ไม่คิดว่าห้องรับรองคนไข้วีไอพีจะกว้างขวางและตกแต่งเสียสวยงามเหมือนห้องชุดในคอนโดมากกว่าห้องพักฟื้นทั่วไป “กว่าจะโผล่หัวมาได้นะไอ้ห่าภูมิ” คนไข้ยังคงนอนตะแคงหันหลังใส่คนทักทาย คนมาใหม่ไม่คุ้นเคยและยังไม่เห็นคุณณวัตรเต็มๆ ตาสักที แต่ให้ประเมินจากที่เห็นอยู่ตรงนี้ คิดว่าคุณณวัตรน่าจะเป็นเศรษฐีเก่านอนป่วยติดเตียง ไร้ลูกหลานดูแลเพราะสันดานเสียจนไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนเอา “ก็เพิ่งมีเวลาปลีกตัวมาได้นี้แหละครับพี่” “ไอ้อรรถเพิ่งออกไป ถ้ามึงจะมากวนใจกูอีกคนก็รีบออกไปซะตอนนี้” คนไข้ตวัดผ้าจากเอวขึ้นมาห่มถึงคอ เอมองรูปร่างใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในนั้นและเขาคงจะอ้วนท้วมมากกว่าหมอภูมิหนึ่งเท่าตัวเห็นจะได้ “พี่อรรถพาคนมาแนะนำเหรอครับ” “ใช่” “แล้วพี่...” “มันเอาของเหลือมาให้กูเลือก” คนไข้เริ่มเสียงแข็งขึ้นอย่างชัดเจนจนพยาบาลเอไม่อยากอยู่ฟังการสนทนานี้ต่ออีกแล้ว และเธอกำลังจะขอตัวกลับไปทำหน้าที่ที่เหมือนพยาบาลคนอื่นๆ ทั่วไปทำกัน ไม่เอาแล้วเคสพิเศษแบบนี้ “ทำมาเป็นให้กูเลือกดูที่ถูกใจ จริงๆ แล้วก็ของเหลือทั้งนั้น” “พี่ก็อยากเปลี่ยนพยาบาลบ่อยนักสิครับ ผมกับพี่อรรถหาคนใหม่ไม่ทัน” “ถ้าพวกมันทำถูกใจกู กูจะอยากเปลี่ยนเหรอ” “แต่เดือนละสิบกว่าคนก็เยอะไปหน่อยไหมพี่วัตร!” หมอภูมิพยายามแย้ง พร้อมกันนั้นก็ยึดข้อแขนของพยาบาลเอไว้ เขาเป็นหมอมาร่วมยี่สิบปีทำไมจะไม่รู้ใจคนไข้ที่ป่วยเป็นโรคนี้ “ถ้าพวกมึงหาสดๆ ให้กูไม่ได้ก็ไสหัวไปซะ จะนอน!” พลังเสียงทรงอำนาจยังคงนอนพูดขณะนอนหันหลังให้ตามเดิม ขนาดเพิ่งเจอกันไม่ถึงสิบวินาที พยาบาลหน้าใหม่ก็ถอยหนีด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่นเทา “โธ่! ไม่เอาน่าพี่วัตร” คุณหมอภูมิพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนต่อคนไข้จอมดื้อด้าน นานแล้วที่หมอภูมิต้องคอยเป็นธุระจัดการหาพยาบาลสาวๆ สวยๆ หน้าใหม่มาบริการคนไข้รายนี้ “แล้วอีหนูที่มาด้วยน่ะ สดมั้ย!” คนไข้ประสาทไวต่อกลิ่นแปลกใหม่ที่เข้ามาในห้อง ชายบนเตียงสะบัดผ้าห่มออกจากกายลุกขึ้นมามอง หน้าเจ้าของกลิ่นน้ำหอมที่เขาไม่คุ้นชินอย่างไม่วางตาแม้แต่น้อย “อะ อะไร...สดคะ!?” “ก็ตัวเธอไง” ชายร่างใหญ่ใต้ผ้าห่มลุกจากเตียงตรงเข้ามาหาพยาบาลเอ เขาตัวสูง ใหญ่ ร่างหนาและดูกำยำเกินกว่าจะเป็นคนไข้ หรือจะว่าไป เขาดูไม่ใช่คนที่จะป่วยเป็นโรคอะไรเลยด้วยซ้ำ “มาให้ฉันดูหน้าใกล้ๆ หน่อยสิ” “แค่นี้ก็ใกล้มากพอแล้วค่ะ” “ใกล้ได้อีกนะ เข้ามาสิฉันจ่ายไม่อั้นถ้าเธอรับงานนี้” “เอ่อ...” “ออกไปไอ้ภูมิ! กูจะทำความรู้จักกับพยาบาลคนนี้หน่อย เธอชื่ออะไร” “ดิฉันชื่อ...” “น้ำหนึ่งอุ่นในย่างงั้นเหรอ แหม! จะอุ่นจริงไหมนะฉันอยากพิสูจน์จัง” มือหนาคว้าป้ายพนักงานที่คล้องในคอของพยาบาลเอเข้ามาดู ชื่อและนามสกุลของเธอมันช่างดีต่อหัวใจคนแก่เสียจริงเชียว