Mr. Tubero

"Kalas, Kidnap, at Kamao"

Ilang segundo bago mawalan ng ulirat si Estrell…

Suminghot siya ng hangin na puno ng amoy kemikal. Namumugto ang mata niya, nanlalabo ang paningin, at nag-uunahang mag-collapse ang kanyang tuhod. Sa isang kisapmata, naramdaman niyang may malamig na metal na tumama sa kanyang leeg.

Hindi bala.

Kundi karayom.

Pak!

Napapikit siya. Sumigaw.

Pero walang boses na lumabas.

Sa hallway, duguan si Luis.

Nakipagbuno sa dalawang armadong kalalakihan. Isa ang nakatanggap ng bala sa hita, ang isa naman ay tinamaan niya ng elbow sa leeg, nawalan ng malay.

Pero nang bumalik siya sa silid ni Estrell…

Wala na siya roon.

Flashback – Ilang oras bago ang pag-atake

Nagbihis si Estrell, suot ang robe, while observing Luis as he tidies up a tornilyo under his lababo. This is sweaty, sandoed, and prostrate. The muscle of his braso bulges under the skin. The body of his that seemed crushed by giyera now seems no longer for danger but for. himself.

"Luis," whispered she while standing at the doorway of the banyo,

"Kung ang isang gabi lang ang meron tayo, gusto kong sulitin 'to."

Kinubkob siya ng robe.

Wala siyang suot sa ilalim.

Luminga si Luis. Napatigil. Tumayo.

Meron parang biglang natahimik ang mundo. Sa pagitan nila, wala nang dapat na salita.

Lumapit siya. Sinapo ang mukha ng babae. Hinalikan ito—hindi sa labi kaagad kundi sa leeg, sa balikat, sa pagitan ng s**o.

Pinahiga niya si Estrell sa ibabaw ng mesa ng banyo. Mainit ang kanyang mga kamay, ayaw nilalaro nila ang katawan ni Estrell. Hinagod ang hita, pinabuka ito. Tinanggap ng babae ang bawat galaw.

"Gusto kitang ramdamin," bulong ni Estrell. "Walang preno, Luis. Ngayon lang."

Sa bawat haplos ni Luis, sa bawat halik, parang binibanggit niya na hindi siya lalaki ng kahapon. Na sa sandaling ito, siya ay lalaking para kay Estrell.

Mabilis ang hininga. Basa ang balat. Mainit ang pagkikiskisan.

Walang sinayang na segundo.

Sa kanilang pagsasanib, sa bawat pagkayuko ni Estrell habang hawak siya ni Luis sa bewang, sa bawat ungol na lumalabas sa kanyang bibig—naramdaman niyang wala na siyang tinatago.

Wala na siyang dapat ipag-alinlangan.

But ang sandaling iyon ay panaginip na lang ngayon.

Kasalukuyan.

Tila sinlamig ng bakal ang loob ng van na kinakahulugan ni Estrell. May takip ang kanyang bibig. Nakatali ang mga kamay at paa.

Nasa dilim siya.

Ang tanging liwanag ay mula sa dashboard kung saan naroon ang lalaking hindi niya kilala. May suot na tactical vest, may headset, at may tattoo ng ahas sa kanyang leeg.

"Sasabog ang mundo mo, ganda," mutter ito, while watching a drone feed Luis, wounded, running for it.

Luis, on the rooftop of the dorm

He is in the back of a thick wall, Glock in hand. Pain shines on his chest from the hit of the gun in the left shoulder.

But not the wound that weighed on him.

But rather the loss of Estrell.

"Estrell…" whisper he. "Hindi kita palalagpasin."

Stole her second cellphone. Burner. Called a number she hadn't used in two years.

"Aguila. Protocol Theta."

"Luis?" ansag ng tinig sa kabilang linya.

"May kinidnap. At babalikan ko sila. Pero kailangan ko ng entry point, ngayon na."

Inside the van, while it was moving

A man approached Estrell. Had a syringe in his hand.

"Ito ang pampatulog mo, baby girl. Para 'di ka masyadong ma-stress sa biyahe."

Tinatapat nito ang karayom sa kanyang braso nang biglang.

PRAG!

Natigil ang van.

May nakakita silang explosion.

"Ambush!" tawag ng driver.

Pinag-panic ang mga lalaki sa loob.

Sumipa si Estrell. Tumama sa braso ng lalaking may karayom. Tumalsik ang syringe. Sinundan niya ng headbutt—bagsak ang isa.

Gamit ang siko, pinilit niyang tanggalin ang gapos sa kanyang kamay habang nagkakagulo ang lahat.

Nagulat na lang siya nang bumukas ang pinto ng van—

Si Luis.

Duguan. Basang-basa ng ulan. May hawak na baril.

Walang sinabi.

Binaril ang gulong.

Binaril ang dalawang lalaki.

Hinawakan siya sa kamay.

"Tumakbo tayo."

Sa ilalim ng tulay, sa tagong safehouse

Hubad ang damit ni Luis sa taas. Inaalis ni Estrell ang mga bala gamit ang isang clamp. Nanginginig ang kanyang kamay habang pinupunasan ang sugat.

"Hindi ko alam kung matatakot ako o mamamangha sa'yo," bulong niya.

"Mamaya na ang takot. Mabubuhay tayo."

Nagkatitigan sila.

Duguan pa din si Luis, pero ang titig nito ay hindi ng sundalo.

Titig ito ng lalaking sabik. Malalim. Mabigat. Mainit.

Hinila siya. Hinalikan. Hindi na raw kagyat pero mas matindi.

Pinasandal si Estrell sa pader ng safehouse. Hinubaran siya. Mabilis. Malupit. Maugong ang halik. Mabigat ang bawat dampi. Ang init ay tila lalong naging armas.

Naghubad si Luis ng sinturon. Ibinuka ang hita ni Estrell. Walang salitang nasabi.

Ang kanilang katawan ang nag-usap.

Sa gitna ng panganib, sa dilim, sa malamig na hangin liligaw sila. Ang kanyang katawan ay naging pugon. Si Estrell ay parang sinakop ng init mula ulo hanggang paa.

Uminit. Bumilis. Uminit pa.

At sabay silang nilamon ng kanilang pagnanasa.

Ngunit sa labas ng safehouse. may camera.

Isang drone ang naka-hover. Tahimik. Maliit. Ngunit malinaw ang kuha.

Isang babae ang nanonood mula sa monitor.

Blonde. Matangkad. May suot na leather jacket at badge ng "Omega-12".

"So… he fell in love," aniya, while smiling.

"Target confirmed. The girl… will be our leverage."

Location: Safehouse – Ilalim ng Tulay, Tagong Bodega

Oras: 1:24 AM

Ang hangin sa loob ng bodega ay amoy langis at kalawang, pero sa pagitan nina Luis at Estrell, ang singaw ng gabi ay binalot ng apoy na walang kinalaman sa labanan ito'y labanan ng laman, ng damdamin, at ng pagpapaubaya.

Basang-basa pa naman si Estrell sa ulan, duguan ang balikat, pero hindi iyon naging hadlang upang bumangon ang kanyang katawan sa bagong hamon: ang katawan ni Luis, nakahubad, nakaupo sa lumang lamesa ng safehouse, nakabuka ang hita, habang ang kanyang mata ay nananabik.

Hindi ito ordinaryong pagtatalik.

Ito ang pagsasanib ng dalawang taong parehong sinugatan hindi lang ng mga bala kundi ng kanilang nakaraan.

"Gusto mo pa rin ba ako… kahit sino ako dati?" balon ni Luis habang hawak ang kanyang bewang.

"Luis, ngayon pa ba? Sa dami ng beses mong sinagip ang buhay ko… katawan ko naman ang gusto kong ialay ngayon."

Tumingala si Estrell, nanlilisik ang mata sa init.

Hindi na kailangang ulitin.

Pinapighati niya si Luis ang kanyang binti, pinulbos ito nang maging mas malawak. Ang halik niya ay nagbababa mula sa leeg, pababa sa dibdib, pababa pa. down to the lips of Estrell and quivering with anticipation. One, two kisses then tongue.

"Oh Diyos ko…"

Hinapak siya, napakapit sa tableng kahoy, kahit na-alam ang paggalaw ng dila ni Luis sa kanyang pinakapribadong pindsa.

Walang banayad kundi mapanlinlang na mainit. Matagal. Walang patawad. Pinapaikot. Pinasarap. Bawat sundot ng dila ay may dalang elektrisidad na nagpapayuko sa kanyang katawan sa sukdulan.

Ang hininga niya'y naging putol-putol. Ang kanyang mga hita'y nanginginig.

Hanggang sa hindi na niya kaya.

"Luis… Luis… ipasok mo na… ngayon na."

Umangat si Luis. Mainit ang kanyang balat, tumutulo pa ang ulan mula sa kanyang buhok.

Hinawakan niya ang bewang ni Estrell, at sa isang ulos iba't isa ang naging pinuno niya.

"Ahhh!"

Napakapit si Estrell sa balikat ni Luis, sabay napaatras sa mesa. Masakit sa una. Pero ang sakit ay masarap. uloy-tuloy. Matindi. Katulad ng isang lalaking ayaw na niyang bitawan kahit kailan.

Bawat ulos naman ay baon. Bawat ungol ni Luis ay malalim, hayok, parang hayop. Basang-basa ang katawan ni Estrell, hindi lang ng pawis kundi ng pinaghalong sarap at init ng dalawang katawan.

"Hindi kita bibitawan," bulong ni Luis habang mas binilisan ang ritmo.

"Sige lang… akin ka… ngayon… lahat."

Hanggang sa sabay silang umungol, sabay nilamon ng init, sabay nakarating sa sukdulan ng gabi.

Magkapatong silang bumagsak sa mesa, humihingal, pawisan, ngunit may ngiti.

But outside of safehouse.

Drone Feed — Location: Ω-12 Satellite Station

"Rewind that. Zoom in. Pause."

Ang mga boses ng isang babae ang lumalakas sa kapayaban ng kontrol room.

Agent Noelle Varga, former girlfriend ni Luis sa CIA. Isang sa pinakamalubhang at pinakamatalimong sa Omega-12 black ops unit.

"So. she's the trigger," sabi niya na pinalalapitan ang mga boses ni Estrell sa monitor.

"She's not just leverage anymore. She's his weakness. She's our lock. and our key."

Isinara niya ang tablet.

“Prep the team. We’re going in at sunrise.”

Safehouse, 3:12 AM

Nakayakap si Estrell kay Luis habang nakahiga sa makeshift mattress.

Tahimik.

Pero hindi tahimik ang kanyang isipan.

“Luis… sigurado ka bang wala nang susunod? Hindi ba tayo gagalawin ng Omega?”

Tiningnan niya si Luis. May linya ng takot sa kanyang mga mata.

“Hindi ako sigurado sa kahit ano,” sagot ni Luis. “Pero isang bagay ang sigurado ko…”

Hinaplos niya ang mukha ni Estrell, saka hinalikan sa noo.

“.hindi kita iiwan. Hindi na.”

Ngunit bago pa sila makatulog.

BOOM!

Isang flash grenade ang bumasag sa bintana ng safehouse.

Sumunod ang blackout.

Tagpo: Safehouse Breach – 03:18 AM

Nagising si Luis, agad na binunot ang baril. Tinapik si Estrell na bahagyang tulog pa. Ngunit bago siya makaporma ng depensa—

Pak!

Isang taser dart ang tumama sa balikat niya. Nanigas ang katawan niya, gumapang ang kuryente.

Sumigaw si Estrell.

May tatlong armadong babae ang pumasok lahat naka-tactical gear. Si Noelle ang huling dumating.

“Hello, Luis.”

Ngumiti siya. Mapait. Matagal.

“Miss me?”

Napaatras si Estrell, nagsimulang magtakip ng katawan.

“Huwag kang gagalaw,” babala ni Noelle.

Tumango siya sa isa sa mga kasamahan niya.

Pak!

Isang blunt gunshot ang tumama kay Luis sa tadyang. Bumagsak siya.

“We’re not here to kill you. Not yet. But we are here to collect… what’s ours.”

Hinila ni Noelle si Estrell sa buhok.

"Ikaw. Sumama ka sa amin. He's not your story. He's the ending."

Luis, duguan, nakaluhod, tinutukan ng baril.

"Huwag Estrell'wag kang sumama"

"Luis!"

"TUMAKBO KA!"

Pero huli na.

Inakyat na si Estrell sa armored van.

Isinara ang pinto.

Si Luis ay naiwan. Sugatan. Punit ang damit. Ang mga mata'y nanlilisik sa galit.

At muling binuksan ni Noelle ang pinto. Tumingin pababa.

"You want her back? Then come for her."

Pak!

Bumagsak ang usok grenade.

Naglaho sila.